Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21.06.2006 r. sygn. akt IV SAB/Wr 23/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi D. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga w przedmiotowej sprawie wniesiona została w dniu 25.03.2006 r., zaś w dniu [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją nr [...] uchyliło decyzję Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...]. Sad uznał, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i umorzył je na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę kasacyjną na to postanowienie wniosła D. N., reprezentowana przez adwokata z urzędu, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, art. 161 § 1 pkt 3 kpa poprzez uznanie, iż postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność organów jest bezprzedmiotowe ze względu na wydanie orzeczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], podczas gdy strona ma prawo domagać się stwierdzenia przez Sąd, iż w jej sprawie doszło do nadmiernej przewlekłości postępowania. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postępowania i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu strona podniosła, iż ma prawo oczekiwać potwierdzenia przez Sąd iż organy administracyjne działały w sprawie opieszale, naruszając art. 35 i 36 kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zwiera usprawiedliwionych podstaw.
D. N. w swojej skardze kasacyjnej podniosła zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, wskazując na uchybienie art. 161 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Zauważyć jednak trzeba, iż postępowanie sądowoadministracyjne toczy się jedynie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i nie mają do niego zastosowania normy kodeksu postępowania administracyjnego, regulującego postępowanie przed organami administracji.
Art. 183 § 1 wskazanej ustawy stanowi, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a oceniając postawiony przez stronę zarzut nie można stwierdzić, aby zaskarżone postanowienie wydane było z naruszeniem prawa.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.