Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 13 grudnia 2018 r., II SA/Wr 615/18, po rozpoznaniu skargi Prokuratora Rejonowego w W. na uchwałę Rady Miasta J. z [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia zasad nabycia, zbycia i obciążenia nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub najmu w punkcie I. stwierdził nieważność § 21 zaskarżonej uchwały; w punkcie II. dalej idącą skargę oddalił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Prokurator Okręgowy w Ś. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi Rady Miasta J. 21 lutego 2019 r. Pismem z 7 marca 2019 r. pełnomocnik Rady Miasta J. wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną. Wnioskiem z 14 marca 2019 r. pełnomocnik Rady Miasta J. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz ponownie złożył pismo z 7 marca 2019 r. stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną. W uzasadnieniu podniesiono, że na skutek błędu pracownika sekretariatu kancelarii przedmiotowe pismo procesowe wraz z odpisem dla skarżącego kasacyjnie zostało omyłkowo nadane 7 marca 2019 r. przesyłką pocztową na adres Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu.
Natomiast w miejsce odpowiedzi na skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nadany został wniosek P. S. z 7 marca 2019 r. o dział spadku ze zniesieniem współwłasności wraz z załącznikami i czterema jego odpisami. O powyższym fakcie pełnomocnik organu dowiedział się dopiero 14 marca 2019 r. na skutek doręczenia mu pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego informującego o zwrocie powyższego wniosku wraz z załącznikami i odpisami kierowanego do Sądu Rejonowego jako mylnie do niego przesłanego. Powyższe uchybienie terminowi sądowemu nastąpiło bez winy pełnomocnika organu, a na skutek omyłki pracownika kancelarii, który przypadkowo skierował przedmiotowe pismo wraz z odpisem na nieprawidłowy adres Sądu. Podkreślono również, że przyjęcie przez WSA we Wrocławiu przedmiotowej odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wpłynie na opóźnienie w przekazaniu akt do NSA, a co za tym idzie pozostanie bez wpływu na przewlekłość postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Przywrócenie terminu jest jednak niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, na mocy art. 88 p.p.s.a.
Przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania jest dopuszczalność przywrócenia terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Należy przypomnieć, że w myśl art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie 14 dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Po upływie terminu na wniesienie odpowiedzi lub po zarządzeniu doręczenia odpowiedzi wnoszącemu skargę kasacyjną, wojewódzki sąd administracyjny niezwłocznie przedstawi skargę kasacyjną wraz z odpowiedzią i aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Pismo strony, złożone po upływie tego terminu nie stanowi odpowiedzi na skargę kasacyjną, lecz jest zwykłym pismem procesowym strony. Wobec tego złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie nie wywołuje negatywnych skutków procesowych, gdyż nie ma wpływu na bieg postępowania kasacyjnego. Z tego powodu, w ocenie przedstawicieli orzecznictwa i doktryny niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do jej złożenia (por. postanowienie NSA z 11 stycznia 2019 r., II GSK 1897/18, z 17 marca 2016 r., II GSK 7/16, postanowienie WSA w Łodzi z 27 stycznia 2011 r., I SA/Łd 825/10, postanowienie WSA w Lublinie z 10 grudnia 2007 r., 218/07; B. Dauter, Komentarz do art. 86 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX nr 556506). Stanowisko to NSA w składzie orzekającym w całości podziela.
Skoro zaś NSA stwierdził, że wniosek strony był niedopuszczalny, na mocy art. 86 § 2 p.p.s.a, to ocenienie okoliczności podniesionych przez pełnomocnika organu, przejawiających jego zdaniem za przywróceniem tego terminu, było niemożliwe.
Na marginesie, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca również uwagę na fakt, że z akt sądowych niniejszej sprawy w sposób jednoznaczny i niebudzący żadnych wątpliwości wynika, że pełnomocnik organu – Rady Miasta J. wniósł w ostatnim dniu 14-dniowego terminu, o którym stanowi art. 179 p.p.s.a., odpowiedź na skargę kasacyjną (k.47 akt. sąd), czego dowodem jest data stempla pocztowego znajdująca się na kopercie, w której przesłano powyższą odpowiedź (k-56 akt sąd.). Tym samym, złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną było zbędne. Skoro jednak został złożony, to należało go odrzucić z powodu niedopuszczalności.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 88 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.