Postanowienie NSA z 30 kwietnia 2010 r., I OSK 705/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S.A. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 7/10 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: odrzucić "zażalenie"

Skład

Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jako nieopłaconą skargę skargi P. S.A. z siedzibą w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia.

Na powyższe postanowienie P. S.A. z siedzibą w Warszawie wniosła pismo zatytułowane zażalenie, w jego treści wyraźnie wskazując, że jej celem było wniesienie zażalenia na postanowienie Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zapadłe w sprawie niniejszej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r. o odrzuceniu skargi należy niewątpliwie do postanowień kończących postępowanie w sprawie od których przysługuje skarga kasacyjna. Tymczasem reprezentujący P. S.A. profesjonalny pełnomocnik wniósł zażalenie. W takiej sytuacji wniesione nieprawidłowo zażalenie zamiast skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu. Na marginesie należy również zauważyć, że chociaż zażalenie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika co jest wymogiem formalnych przewidzianym dla skargi kasacyjnej to jednak ze względu na okoliczność, że zażalenie to nie zwierało wyraźnie wskazanej podstawy prawnej co również jest wymogiem przewidzianym dla skargi kasacyjnej (art. 176 p.p.s.a.) nie mogło ono zostać potraktowane jako taka skarga.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie odrzucić.