Uzasadnienie
J.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie po podpisaniu do Sądu - w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 grudnia 2011 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu ww. brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 961/11 skargę J.P. odrzucił.
W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 57 §, art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "P.p.s.a.") stwierdził, że pod treścią skargi J.P. widnieje jego podpis, jednak nie jest on własnoręcznie sporządzony, ale mechanicznie odtworzony za pomocą kserokopiarki, a zatem nie spełnia wymogu wskazanego wyżej wymienionych przepisach.
W związku z powyższym uznał, że skoro w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, to stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., podlegała ona odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł J.P. reprezentowany przez adwokata i zaskarżając je w całości zarzucił naruszenie: art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. i art. 57 tej ustawy.
Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podał, że złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać niezależnie od innych elementów składowych pisma, o których mowa w art. 46 § 1 P.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 tej ustawy jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku skargi zastosowanie ma art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż skarżący wniósł skargę, która nie odpowiadała wymogom formalnym, określonym w powołanych na wstępie przepisach. Skarżący nie podpisał bowiem skargi własnoręcznie. Poza tym, pomimo wezwania Sądu, ww. brak formalny skargi nie został przez niego uzupełniony w terminie.
Oznacza to, że Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, iż wniesiona w tej sprawie skarga nie czyniła zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a na skutek nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie dostrzeżonych w niej braków formalnych, podlegała odrzuceniu. W tej sytuacji jako nietrafne ocenić należy podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 57 P.p.s.a.
Odnosząc się do kwestii złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zauważyć należy, że złożenie tego wniosku nastąpiło już po wydaniu zaskarżonego orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, i z tego względu nie mogło mieć wpływu na jego ocenę. Podkreślić jednak należy, że wydanie tego orzeczenia nie zamyka skarżącemu dostępu do sądu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się bowiem, że w sytuacji, gdy prawomocnie odrzucono skargę, orzeczenie sądu o przywróceniu terminu oznacza, że upada postanowienie o odrzuceniu skargi, a co za tym idzie skarga ta podlega rozpoznaniu (por. postanowienia NSA: z dnia 11 maja 2011 r. I OZ 393/11; z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1056/10; z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 354/08, z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OZ 570/07).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.