Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 24 listopada 2022 r. oddalił skargę J.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] maja 2022 r. w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł skarżący, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że w toku postępowania wykazano nieprawidłowości w prowadzeniu rachunkowości przez dom pomocy społecznej oraz prowadzenie postępowania prokuratorskiego. W ocenie autora skargi kasacyjnej wydanie decyzji skutkować będzie niebezpieczeństwem niezasadnego naliczenia na rzecz skarżącego niezgodnych z rzeczywistością opłat za pobyt matki skarżącego w domu pomocy społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W myśl ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt I GSK 335/21, z 21 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 144/21, z 26 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 1391/20, z 27 października 2020 r., sygn. akt I GSK 1321/20, czy z 14 listopada 2018 r., sygn. akt I FSK 1223/17).
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został oparty na żadnej z ustawowych przesłanek przyznania ochrony tymczasowej. Autor skargi kasacyjnej nie wskazał bowiem, że w związku z nałożeniem na skarżącego obowiązku poniesienia kosztów pobytu matki w domu pomocy społecznej powstało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacja wskazuje, że dotyczy ona niezasadności samej decyzji. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że okoliczność znacznego prawdopodobieństwa zdaniem strony bądź jej pełnomocnika uchylenia decyzji nie stanowi ustawowej przesłanki wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, a zatem wniosek nie może zostać uwzględniony. Instytucja ta opiera się bowiem na wąskim, zamkniętym katalogu przesłanek, których zaistnienie uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że ewentualne wykonanie decyzji ze swej istoty może być do pewnego stopnia uciążliwe i dolegliwe dla jej adresata, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia – a tylko takie okoliczności na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowią przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w postanowieniu.