Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 27 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 714/14

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Bożena Popowska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący
Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński przewodniczący
asystent sędziego Tomasz Muszyński protokolant
Rozpoznanie
w dniu 27 czerwca 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej O.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Gd 721/13
Sprawa
w sprawie ze skargi O. na uchwałę Rady Miejskiej w Nowym Stawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej im. Adama Gajewskiego w Świerkach

Sentencja

  1. 1. oddala skargę kasacyjną,
  2. 2. oddala wniosek organu o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 721/13 oddalił skargę O. na uchwałę Rady Miejskiej w Nowym Stawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej [...] w S..

Wyrok powyższy zapadł w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] kwietnia 2013 r. Rada Miejska w Nowym Stawie podjęła uchwałę nr [...] w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej [...] w S.. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że stosownie do wymogów art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm. dalej jako ustawa o systemie oświaty) Rada Miejska w Nowym Stawie w dniu [...] stycznia 2013 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie zamiaru likwidacji ww. szkoły. O zamiarze likwidacji, w ustawowym terminie, zawiadomiono Pomorskiego Kuratora Oświaty oraz rodziców uczniów. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. akt I OPS 2/10, przedstawienie projektu uchwały o zamiarze likwidacji szkoły bądź projektu w sprawie likwidacji szkoły zapewnia spełnienie obowiązku wynikającego z art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, wobec czego właściwym władzom statutowym związków zawodowych zrzeszających nauczycieli nie został przesłany projekt uchwały intencyjnej, a przesłany został projekt przedmiotowej uchwały o likwidacji szkoły.

Rodzice uczniów o zamiarze likwidacji szkoły zostali poinformowani poprzez imiennie adresowane informacje, dostarczone za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Pomorski Kurator Oświaty pismem z dnia [...] lutego 2013 r. wyraził negatywną opinię na temat zamiaru likwidacji szkoły.

Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. Rada O. wezwała Radę Miejską w Nowym Stawie do usunięcia naruszenia prawa polegającego na podjęciu przedmiotowej uchwały. Przewodniczący Rady Miejskiej w Nowym Stawie - pismem z dnia [...] lipca 2013 r. – poinformował, że Rada Miejska uchwałą z nr [...] w odmówiła uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

O. (dalej skarżący) wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Miejskiej w Nowym Stawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie likwidacji szkoły, domagając się stwierdzenia jej nieważności. Zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego wskazało m.in. na uchybienie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych poprzez nieskierowanie do O. uchwały o zamiarze likwidacji szkoły i uchwały o likwidacji szkoły celem ich zaopiniowania, pomimo że O. jest organizacją związkową reprezentatywną w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080). Organizacją taką nie jest ani Zarząd Okręgu [...], ani też Oddział [...] w N.. Skarżąca podkreśliła, że uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.

Wymóg konsultacji z organizacją związkową reprezentatywną stawia art. 19 ust.1 ustawy o związkach zawodowych. Ponadto wskazała, że istnieje bezpośredni związek między trybem procedowania organu prowadzącego szkoły w sprawie podjęcia przedmiotowej uchwały, a naruszeniem interesu prawnego O., przejawiającym się w ustawowym prawie uzgadniania jego treści i obowiązku ochrony praw pracowników oświaty.

Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2013 r. skarżący oświadczył, że naruszenia swojego interesu prawnego upatruje w fakcie rozwiązania stosunków pracy z nauczycielami zatrudnionymi w likwidowanej szkole, gdyż skarżący zajmuje się ochroną praw pracowników. Zaznaczył, że upoważnienie z dnia [...] stycznia 2013 r. udzielone zarządom oddziałów [...] nie zwalniało Rady Miejskiej w Nowym Stawie od przekazania skarżącemu projektu uchwały. Z informacji udzielonej przez O. nie wynika, by to upoważnienie było doręczone oddziałowi [...]. Nie było ono też doręczone organom Gminy Nowy Staw.

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.

Sąd I instancji na wstępie ocenił dopuszczalność wniesienia skargi przez skarżącego w aspekcie wymogów art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i uznał, że skarżący ma interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały. Sąd uznał, że co prawda ustawa o związkach zawodowych w art. 19 ust. 1 mówi o tym, że organizacja związkowa (...) "ma prawo" opiniowania założeń i projektów, lecz mimo takiego zapisu udział w procesie legislacji nie jest "prawem", "uprawnieniem" związku zawodowego, jak uważa skarżący, lecz kompetencją związku zawodowego, wobec czego związek zawodowy nie może powoływać się skutecznie na pominięcie go w procesie legislacji jako na zdarzenie świadczące o naruszeniu jego interesu prawnego bądź uprawnienia.

Sąd stwierdził, że naruszenia interesu prawnego skarżącego można upatrywać w fakcie, że skarżący jest organizacją związkową związków zawodowych, które są powołane do reprezentowania i obrony praw, interesów zawodowych i socjalnych ludzi pracy (art. 1 ust.1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, Dz. U. tj. z 2001r., nr 79, poz.854 ze zm.), a likwidacja szkoły powoduje rozwiązanie stosunków prawnych z nauczycielami zatrudnionymi w likwidowanej szkole.

Sąd I instancji podkreślił, że skarżący zarzuca przedmiotowej uchwale wadliwość w procesie jej podjęcia, tj. naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, przez nieskierowanie do skarżącego tak przedmiotowej uchwały, jak i uchwały o zamiarze likwidacji szkoły celem jej zaopiniowania. Sąd I instancji podkreślił, że, w ocenie skarżącego, przedstawienie projektu przedmiotowej uchwały Zarządowi Okręgu [...] w G. i Oddziałowi [...] w N., mimo że [...] jest zrzeszony w O., nie wyczerpuje wymogu przedstawienia projektu uchwały O. jako organizacji reprezentatywnej.

Natomiast zdaniem organu, dopełniono obowiązku przedstawienia projektu przedmiotowej uchwały, powołując się na upoważnienie udzielone w dniu [...] stycznia 2013 r. przez Przewodniczącego O. zarządom oddziałów [...] do opiniowania, w myśl art. 19 ustawy o związkach zawodowych, założeń i projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin, o których mowa w art. 11 a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – w zakresie objętym zadaniami [...]. Sąd wskazał, że w treści upoważnienia wyjaśniono, że oznacza ono, że zarządy oddziałów [...] pełnią funkcję odpowiednich władz statutowych O. w rozumieniu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Zdaniem skarżącego upoważnienie to nie zwalniało organu od obowiązku powiadomienia o projekcie uchwały O..

Mając na uwadze uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt I OPS 2/10 mówiącą, iż uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, z tym, że przedstawienie do zaopiniowania projektu jednej z nich oznacza dopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 19 ust.

2. Sąd I instancji stwierdził, że w oparciu o art. 19 ust 1 i ust 2 ustawy o związkach zawodowych władze statutowe związku zawodowego w tym w szczególności organizacja związkową reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080) powinna zaopiniować zaskarżoną uchwałę.

Sąd I instancji wskazał, że bezsporne w sprawie było, że Rada Miejska w Nowym Stawie nie przedstawiała do zaopiniowania projektu uchwały w sprawie zamiaru likwidacji przedmiotowej szkoły, bowiem do zaopiniowania przedstawiono projekt przedmiotowej uchwały, czyli uchwały o likwidacji szkoły, Zarządowi Okręgu [...] w G. oraz Oddziałowi [...] w N.. [...] zrzeszony jest w O [...].

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy Sąd I instancji uznał, że O. – O. - jest ogólnokrajową organizacją międzyzwiązkową, utworzoną przez ogólnokrajowe związki zawodowe i zrzeszenia związków zawodowych. Do O. należy również [...]. Jest to organizacja związkowa, której statut przewiduje m.in. opracowywanie i przedkładanie właściwym organom państwowym i samorządowym wniosków, opinii i stanowisk w sprawach oświaty, warunków pracy i bytu pracowników (art. 6 pkt 3 Statutu). [...] jest organizacją związkową "specjalizującą" się w kwestiach oświaty i warunkach pracy pracowników oświaty. Zarządy poszczególnych oddziałów [...] powinny mieć najlepszą orientację w kwestiach dotyczących funkcjonowania konkretnej placówki oświatowej położonej na terenie swojego działania.

Sąd zaznaczył, że cel udzielenia przez Przewodniczącego O. upoważnienia z dnia [...] stycznia 2013 r. zarządom oddziałów wydaje się wobec powyższego jasny- w sprawach objętych zadaniami [...] opiniowaniem projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin powinny zajmować się zarządy oddziałów [...], jako najlepiej zorientowane w tych właśnie kwestiach.

W ocenie Sądu I instancji przedmiotowe "upoważnienie" dokonało swoistego podziału obowiązków w O., nakładając na zarządy oddziałów [...] obowiązek uczestniczenia w procesie legislacji, jakim jest podejmowanie uchwał w sprawie likwidacji szkół – z ramienia O..

Sąd stwierdził, że skoro w O. dokonano w taki właśnie sposób podziału kompetencji i Rada Miejska w Nowym Stawie projekt uchwały o likwidacji przedmiotowej szkoły przesłała zgodnie z treścią upoważnienia, to – w ocenie Sądu –skarżący nie może takiego działania Rady Miejskiej obecnie skutecznie kwestionować, zarzucając brak przesłania O. projektu uchwały o likwidacji szkoły. Taka sytuacja uprawnia, zdaniem Sądu, do stwierdzenia, że O. otrzymał projekt uchwały o likwidacji szkoły, bowiem Zarząd Okręgu [...] oraz Oddział [...] w N. otrzymały odpis projektu uchwały, zgodnie z udzielonym upoważnieniem.

Skargę kasacyjną na powyższy wyrok wniósł skarżący, zaskarżając go w całości. Domagał się jego uchylenia i uwzględnienia skargi w całości, ewentualnie uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez sad I instancji. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Skarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. 2014.167 j.t.) przez jego błędną wykładnię polegającą na wadliwym uznaniu, że Rada Miejska w Nowym Stawie skierowała celem zaopiniowania projekt uchwały z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...] dotyczący likwidacji Szkoły Podstawowej [...] w S. do odpowiednich władz statutowych organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), podczas gdy przedmiotowa uchwała nie została skierowana do O., a została jedynie skierowana do Zarządu Okręgu [...] w G. oraz Oddziału [...] w N., które nie są organizacjami reprezentatywnymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.) ani też nie występowały w imieniu O..

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podtrzymał wszystkie swoje wnioski i twierdzenia jakie zostały dotychczas złożone w niniejszym postępowaniu, wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej i zasadzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych.

Przedmiotem kontroli Sądu I instancji była uchwała Rady Miejskiej w Nowym Stawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej [...] w S. (dalej też jako uchwała z dnia [...] kwietnia 2013 r.).

W skardze kasacyjnej podniesiono jeden zarzut, mianowicie naruszenie prawa materialnego, tj. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. 2014.167 j.t., dalej ustawa o związkach zawodowych) przez jego błędną wykładnię. Zdaniem skarżącego kasacyjnie, Sąd I instancji wadliwie uznał, że skierowanie projektu uchwały z dnia 23 kwietnia 2013 r. do Zarządu Okręgu [...] w G. oraz Oddziału [...] w N. stanowi wypełnienie wymogu, o jakim mowa w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, skoro obie organizacje nie są związkowymi organizacjami reprezentatywnymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm., dalej ustawa o Trójstronnej Komisji), a tylko organizacje reprezentatywne mają prawo, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych.

Kolejnym argumentem skargi kasacyjnej uzasadniającym stawiany zarzut jest to, że obie organizacje, do których Rada Miejska w Nowym Stawie skierowała projekt przedmiotowej uchwały, nie występowały w imieniu O. (dalej O.), tylko w imieniu własnym.

Odnosząc się do tak postawionego zarzutu, zwrócić uwagę należy, że w skardze kasacyjnej podniesiono dwa argumenty, tj. że żadna z organizacji, do których Rada Miejska w Nowym Stawie skierowała projekt przedmiotowej uchwały, nie jest związkową organizacją reprezentatywną (art. 6 ust. 2 ustawy o komisji Trójstronnej), oraz, że "nie występowały one w imieniu" O., tylko w imieniu własnym.

Jeśli chodzi o pierwszy argument, to nie był on podnoszony ani przez organ, ani przez Sąd I instancji; nie twierdzono, że Zarząd Okręgu [...] w G. lub Oddział [...] w N. (dalej Oddział [...]) można zaliczyć do związkowej organizacji reprezentatywnej w powyższym rozumieniu. W tym więc zakresie argumentacji, zarzut skargi kasacyjnej jest chybiony. Pozostaje zatem kwestia ta, czy organizacje [...] wyrażały opinie odnośnie projektu przedmiotowej uchwały, działając w imieniu własnym, czy z upoważnienia O.. Sprowadza się ona do ustalenia znaczenia upoważnienia udzielonego przez O. zarządom oddziałów [...] w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r.

W piśmie, o którym mowa: "O., będące organizacją reprezentatywną w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zmianami) – upoważnia zarządy oddziałów [...] do opiniowania, w myśl art. 19 ustawy z dnia ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 z późn. zmianami), założeń i projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin, o których mowa w art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zmianami) – w zakresie objętym zadaniami [...]. Upoważnienie jest ważne do dnia 31 grudnia 2013 r." W treści powyższego pisma znajduje się też następujące wyjaśnienie: "Upoważnienie oznacza, że zarządy oddziałów [...] pełnia funkcję odpowiednich władz statutowych O. – w rozumieniu art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 z późn. zmianami) – w zakresie określonym tym upoważnieniem."

Powyższe upoważnienie zostało udzielone przez uprawniony organ O. – przewodniczącego (§ 17 statutu O.), jest ono także dostępne w Internecie.

Oceniając znaczenie powyższego upoważnienia, Sąd I instancji stwierdził, że można je rozumieć jako scedowanie obowiązku uczestniczenia w procesie legislacyjnym podejmowania uchwał przez organy gmin, o których mowa w art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na zarządy oddziałów [...]. Tym samym Sąd podzielił pogląd organu, według którego, działanie na podstawie upoważnienia pozwala uznać, że Rada Miejska w Nowym Stawie dopełniła obowiązku przedstawienia projektu uchwały "odpowiednim władzom statutowym związku", unormowanego w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.

Z kolei, w uzasadnieniu skargi kasacyjnej w kontekście upoważnienia podkreślano, że umocowanie do opiniowania projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych ma umocowanie ustawowe w postaci art. 19 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, i że przepis ten nie daje podstaw "do wysnucia wniosku o dopuszczalności przenoszenia uprawnień ustawowych pomiędzy różnymi podmiotami."

Orzekający Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji. Przy czym, pogląd swój opiera nie tylko na argumentacji zawartej w uzasadnieniu wyroku, ale głównie wskazując na status O., zwłaszcza przymiot, jakim jest jego samorządność. Ma ona podstawy konstytucyjne w zasadzie wolności tworzenia i działania związków zawodowych (art. 12 oraz art. 59 Konstytucji RP). Zasadę tę rozwija ustawa o związkach zawodowych.

W myśl art. 1 ust. 1: "Związek zawodowy jest dobrowolną i samorządną organizacją ludzi pracy, powołaną do reprezentowania i obrony ich praw, interesów zawodowych i socjalnych."

W doktrynie wskazuje się, że istota samorządności organizacji zrzeszająca ludzi pracy sprowadza się do tego, że organizacja taka samodzielnie określa cele i zasady swojego funkcjonowania. Samodzielność ta ma dwa zasadnicze wymiary: zadaniowo-programowy i normatywno-funkcjonalny. W pierwszym chodzi o samodzielne określenie zadań w postaci celów i programów działania, w drugim zaś o wyznaczenie struktur wewnątrzorganizacyjnych, zasad i metod funkcjonowania oraz procedur podejmowania decyzji. (Krzysztof W. Baran Komentarz do ustawy o związkach zawodowych art. 1 teza 2.1.) W niniejszej sprawie podkreślić należy zwłaszcza samodzielność w ustalaniu metod i procedur działania.

Samodzielność organizacji związkowej przejawia się zwłaszcza w treści statutów, które określają mechanizmy funkcjonowania organizacji, w szczególności wskazują na panujący w niej ustrój wewnątrzorganizacyjny, zwłaszcza status kompetencyjny władz oraz aparatu pomocniczego. Istotne znaczenie ma też sformułowanie w nim zasad reprezentacji organizacji w stosunkach prawnych.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w statucie O. określono sposób jego reprezentacji. Stosownie do art. 17 statutu O/, do reprezentowania O. upoważnieni są:

  1. 1) przewodniczący O. lub wiceprzewodniczący O.;
  2. 2) inne osoby, w granicach określonych upoważnieniem udzielonym przez przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego O..

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na tej podstawie, przewodniczący O. może udzielić upoważnienia do reprezentowania O. na zewnątrz w określonym w upoważnieniu zakresie.

Ponadto, z art. 18 statutu O. wynika, że O. ma struktury branżowe tworzone przez organizacje członkowskie O., których organy reprezentują O. wobec tych organizacji oraz właściwych organów państwowych, organów samorządowych, pracodawców i odpowiednich organów ich organizacji, a także wobec odpowiednich organów i jednostek organizacyjnych organizacji politycznych, społecznych i zawodowych. Do struktury branżowej "Oświata i Nauka" należy [...] i Związek Zawodowy Pracowników Polskiej Akademii Nauk.

W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, uprawniony jest pogląd, że udzielenie upoważnienia przez przewodniczącego O. określonym związkom zawodowym wchodzącym w skład struktury O., do działania w ściśle określonym zakresie spraw należących do kompetencji O., jest dopuszczalne.

Powyższy tok rozumowania zbieżny jest ze stanowiskiem Sądu I instancji, który podkreślał praktyczne aspekty działania związków zawodowych. Sąd podniósł, że [...] jest organizacją związkową "specjalizującą się " w kwestiach oświaty i warunkach pracy pracowników oświaty, a zarządy poszczególnych oddziałów [...] powinny mieć najlepszą orientację w kwestiach dotyczących funkcjonowania konkretnej placówki oświatowej położonej na terenie swojego działania. Cel udzielenia przez Przewodniczącego O. upoważnienia zarządom oddziałom [...] wydaje się wobec powyższego jasny. Można dodać, że statut [...] przewiduje, m.in., opiniowanie aktów prawnych dotyczących oświaty (art. 6 ust. 2), opracowywanie i przedkładanie właściwym organom państwowym i samorządowym wniosków, opinii i stanowisk w sprawach oświaty, warunków pracy i bytu pracowników (art. 6 ust. 2).

Zatem, udzielenie takiego, jak w niniejszej sprawie upoważnienia, jest dopuszczalne w ramach samodzielności O., określonej w Statucie, i uzasadnione względami praktycznymi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew wywodom skarżącego kasacyjnie, powyższe nie stoi w sprzeczności z normami zawartymi w art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.

Naczelny Sąd Administracyjny tym samym podziela stanowisko Sądu I instancji, że legitymacja zarządu oddziału [...] do występowania w imieniu O. wynika z upoważnienia przewodniczącego O. oraz z faktu, że [...] jest częścią struktury branżowej O., a zaskarżona uchwała mieści się w zakresie statutowych zadań [...].

Wobec tego, skoro Przewodniczący O. udzielił upoważnienia zarządom oddziałów [...] do uczestniczenia w procesie legislacji dotyczącym podejmowania uchwał w sprawie likwidacji szkoły, a organ zgodnie z treścią upoważnienia przesłał projekt zaskarżonej uchwały do zaopiniowania, to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można takiego działania organu skutecznie kwestionować, zarzucając brak konsultacji projektu uchwały o likwidacji szkoły z O.. Tym samym stwierdzić należy, że nie doszło do naruszenia art. 19 ustawy o związkach zawodowych.

Na marginesie poczynionych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że udzielone upoważnienie O. ma charakter generalny, o czym świadczy powoływanie się na jego treść przez organy różnych gmin, podczas kontroli sądowoadministracyjnej uchwał w sprawach związanych z likwidacją i przekształcaniem szkół (patrz np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 736/13 orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek organu o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, uwzględniając, iż odpowiedź na skargę kasacyjną w sposób lakoniczny powtarza stanowisko skarżącego oraz podstawową argumentacje skargi, nie wnosząc nic nowego do sprawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.