Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 415/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Zakładu R. Sp. z o.o. na decyzję Ministra Gospodarki. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga ta została wniesiona bezpośrednio do Sądu, wbrew art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., który stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił przy tym, iż taki tryb wnoszenia skarg obowiązuje od 1 stycznia 2006 r., zaś obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości konwalidowania błędnego wniesienia skargi, nie istnieją także podstawy do przekazania wniesionego środka prawnego organowi według właściwości. Wobec faktu, iż Zakład R. Sp. z o.o. wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Sąd ten postanowił o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł Zakład R. Sp. z o.o., reprezentowany przez radcę prawnego Z. J., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz przyznania kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono, w oparciu o art. 174 pkt 2 w zw. z art. 135 i art. 54 § 1 P.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania poprzez uznanie, iż skarga nie została wniesiona za pośrednictwem organu, którego działania są przedmiotem skargi, lecz bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu Zakład stwierdził, iż przesłanie skargi, która zaadresowana była do Sądu za pośrednictwem organu, na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było jedynie błędem technicznym, a Sąd winien był przekazać sprawę organowi według właściwości.
Ponadto skarżący podkreślił, iż nie brał udziału w postępowaniu przed Ministrem Gospodarki, co pozbawiło go możliwości czynnej obrony swoich praw, a decyzja z dnia 30 stycznia 2007 r. zmusza go do zwrócenia części nieruchomości na której od lat prowadzi działalność związaną z wydobyciem ropy naftowej i gazu ziemnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, iż zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 135 P.p.s.a. nie znajduje żadnego uzasadnienia. Przepis ten stanowi, iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeśli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Dotyczy on sytuacji, gdy Sąd stosuje środki prawne w odniesieniu do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w innych, a więc odrębnych, postępowaniach, jednakże pozostających w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Przepis ten nie miał zastosowania i nie mógł być zastosowany w postępowaniu przed Sądem I instancji, nie mogło być zatem mowy o jego naruszeniu.
Nie można uznać za zasadny również zarzutu naruszenia art. 54 § 1 P.p.s.a. Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie od dnia 1 stycznia 2006 r. skargi do sądów administracyjnych wnoszone mogą być jedynie za pośrednictwem organów, których działanie bądź bezczynność podlegają zaskarżeniu, co wynika z przywołanego przepisu. Art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidywał, iż w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy P.p.s.a. dopuszczalnym było wnoszenie skarg także bezpośrednio do sądów, lecz okres ten upłynął z dniem 1 stycznia 2006 r. i od tej daty jedynym dopuszczalnym sposobem wniesienia skargi, jest skierowanie jej do sądu za pośrednictwem organu. W przedmiotowej sprawie Zakład R. Sp. z o.o. skierował pismo zawierające skargę na decyzję Ministra Gospodarki na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zasadnie Sąd ten uznał, iż takie wniesienie skargi narusza powołany wyżej przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. Za słuszne również uznać trzeba stanowisko, iż Sąd, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, nie był zobligowany do przekazania nieprawidłowo wniesionej skargi właściwemu organowi, a zatem nie można przypisać Sądowi I instancji zarzutu naruszenia prawa.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.