Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1123/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Burmistrza Miasta Limanowa na czynność Starosty Limanowskiego z dnia [...] września 2013 r., nr [...], który odmówił wyrażenia zgody na zatwierdzenie projektu zmiany organizacji ruchu na ulicy T. w Limanowej. Sąd wskazał, iż w dniu 26 września 2013 r. Burmistrz wezwał Starostę do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi, więc pismem z dnia 25 listopada 2013 r. Burmistrz wniósł skargę na czynność Starosty. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej po terminie, ewentualnie oddalenie jej jako niezasadnej. Organ podkreślił, iż data stempla pocztowego na piśmie zawierającym skargę jest nieczytelna, jednakże korespondencja pocztowa na terenie miasta przekazywana jest w ciągu jednego dnia, zatem przyjąć można było, iż skarga nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 26 listopada 2013 r., a więc po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika Burmistrza Miasta Limanowa do wykazania zachowania terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik Burmistrza wskazał, iż potwierdzeniem daty nadania pisma jest stempel pocztowy. Pracownik Urzędu Miasta otrzymał dyspozycję nadania skargi w dniu 25 listopada 2013 r., a z uwagi na bliskość siedzib obu urzędów nie wysłano jej pismem poleconym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Sąd podkreślił, iż wprawdzie skarga datowana była na dzień 25 listopada 2013., jednakże wpłynęła ona do Starostwa w dniu 27 listopada 2013 r. Wysłana została listem zwykłym, data na stemplu pocztowym była nieczytelna, a pełnomocnik Burmistrza w żaden sposób nie wykazał, że pismo nadane zostało w dniu 25 listopada 2013 r. Brak dokumentu potwierdzającego datę nadania pisma był skutkiem wadliwego działania pracownika Urzędu Miasta, co z kolei wskazuje na brak należytej staranności strony w podejmowaniu czynności w postępowaniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Burmistrz Miasta Limanowa, prawidłowo reprezentowany, zarzucając Sądowi naruszenie art. 83 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji niewyjaśnienia kwestii prawidłowości jej wniesienia. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie była już raz przedmiotem badania Sądu, który odrzucił ją z uwagi na brak interesu prawnego po stronie Burmistrza. Sąd nie wskazał wtedy jednak na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Ewentualne uchybienia w tym zakresie nie zostały wskazane także przez Naczelny Sąd Administracyjny, który uchylił pierwsze postanowienie odrzucające skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 83 § 3 P.p.s.a. stanowi, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Potwierdzeniem daty nadania pisma w urzędzie pocztowym jest datownik, który przykładany jest na kopercie zawierającej pismo, a także na ewentualnym potwierdzeniu nadania, które wystawiane jest w razie skorzystania przez nadawcę z przesyłki rejestrowanej (tzw. list polecony). Data widniejąca na datowniku uznawana jest za datę złożenia pisma do Sądu, przy czym bez znaczenia pozostaje fakt, z jakiej formy przesyłki skorzystał nadawca – czy to z listu "zwykłego" czy też poleconego.
W przedmiotowej sprawie pismo zawierające skargę Burmistrza Miasta Limanowa nadana została w Urzędzie Pocztowym listem zwykłym, który wpłynął do Starostwa Powiatu Limanowskiego w dniu 27 listopada 2013 r. Datownik przystawiony na tym piśmie jest kompletnie nieczytelny, co uniemożliwiło ustalenie daty nadania tego pisma. Dlatego też pełnomocnik skarżącego wezwany został do wykazania, w jakiej dacie pismo to zostało złożone w Urzędzie Pocztowym. Wezwania tego pełnomocnik skarżącego w istocie jednak nie wykonał, wskazując jedynie, że datą złożenia pisma jest data widniejąca na datowniku przystawionym na kopercie. Nie przedstawił przy tym jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałoby kiedy nadane zostało przedmiotowe pismo. W sytuacji gdy nadawcą pisma jest Urząd Miasta Limanowa wydaje się, że winien być prowadzony dziennik korespondencji, zarówno tej wpływającej do Urzędu, jak i przez niego wysyłanej. Przedstawienie kopii takiego dziennika w sposób jasny i ostateczny wyjaśniłoby sporną kwestię. Jednakże w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego w żaden sposób nie wykazał, kiedy wysłane zostało pismo zawierające skargę, uniemożliwiając tym samym dokonanie pełnej oceny wszystkich okoliczności. Nie przedstawiono także żadnych dokumentów, które potwierdzałyby, iż pracownik Urzędu Miasta wysłał pismo w dniu 25 listopada 2013 r. Błąd, którego dopuścił się pracownik Urzędu – nie korzystając z rejestrowanej formy przesyłki – obciąża skarżącego i nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wyłączenie winy strony w dbaniu o prawidłowe dokonywanie czynności procesowych.
Podkreślenia wymaga też, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej kwestia zachowania terminu nie została wcale przesądzona w postanowieniu z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1619/13, którym po raz pierwszy odrzucono skargę, ani w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 1347/14, którym uchylono orzeczenie Sądu I instancji. Przedmiotem oceny w tych orzeczeniach był bowiem jedynie brak legitymacji skargowej po stronie Burmistrza Miasta Limanowa, co legło u podstaw odrzucenia skargi. Jednakże ani Wojewódzki Sąd Administracyjny, ani Naczelny Sąd Administracyjny nie oceniały wtedy w żaden sposób kwestii zachowania terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.