Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 17 października 2019 r., sygn. akt II SAB/Go 167/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., po rozpatrzeniu skargi A. F., zobowiązał Burmistrza [...] do rozpoznania pisma skarżącego z [...] lutego 2019 r. w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku z aktami; stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie oddalił skargę oraz zasądził na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W skardze kasacyjnej od omawianego wyroku pełnomocnik Burmistrza [...] wskazał na zaskarżenie tego wyroku w pkt I, II i IV oraz zarzucił naruszenie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 30 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, przez jego zastosowanie i stwierdzenie, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z [...] lutego 2019 r. oraz zobowiązanie organu do udzielenia odpowiedzi na przedmiotowe pismo, mimo że Burmistrz [...] udzielił stronie odpowiedzi pismem z [...] marca 2019 r., jak i wcześniej przekazywał stronie informacje w zakresie braku podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu (pismo z [...] lutego 2019 r.), a ponadto sprawa była przedmiotem postępowania ws. ponaglenia prowadzonego przez SKO w [...]., które to Kolegium odmówiło stwierdzenia bezczynności organu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powtórzono motywy zawarte w opisie zarzutu kasacyjnego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną A. F. wniósł o jej oddalenie przedstawiając argumenty mające przemawiać za niezasadnością zarzutu kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. – dalej ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutu zgłoszonego w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał ten zarzut za niezasadny.
We wskazanej w zarzucie kasacyjnym ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych nie ma przepisu art. 149 § 1 pkt 3, którego naruszenia miał się dopuścić Sąd I instancji. Ostatnim przepisem tej ustawy jest bowiem art.
50. Uwzględniając zatem powołany wyżej art. 183 § 1 w zw. z art. 174, art. 175 § 1 i art. 176 § 1 pkt 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny nie może zastępować profesjonalnego pełnomocnika w formułowaniu zarzutu kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.