Postanowienie NSA z 4 lipca 2008 r., I OSK 751/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. S. o zawieszenie postępowania

Sprawa

ze skargi kasacyjnej W. S. w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w P. z dnia [...], [...] w przedmiocie kwatery stałej postanawia: oddalić wniosek.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV SA/Po 234/04

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt I OSK 855/06, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Wiesławy Sitka na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w P. z dnia [...],[...], w przedmiocie kwatery stałej do czasu zakończenia sprawy przed Oddziałem Regionalnym Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P..

Jak z akt niniejszej sprawy wynika, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. nr [...] z dnia [...] o odmowie umorzenia należności w kwocie 20.000 zł.

Zgodnie z art. 128 § 1 ust. 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania.

W związku z tym, postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął z urzędu zawieszone postępowanie.

W dniu 24 czerwca 2008 r. do biura podawczego Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek W. S. o zawieszenie postępowania z jej skargi kasacyjnej, gdyż postępowanie nie zostało zakończone, a sprawa toczy się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Na dowód swych twierdzeń, przedłożyła skargę złożoną do tegoż Sądu na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...], którą to decyzją utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. nr [...] z dnia [...] o odmowie umorzenia należności w kwocie 20.000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, ze względu na toczące się "inne" postępowanie, nie jest obligatoryjne. Wyraz "może" zawarty w dyspozycji powyższego przepisu wskazuje na to, iż zawieszenie postępowania sądowego zależy od uznania Sądu. Zawieszenie to, wpływające na czas trwania rozpoznawania sprawy, jest uzasadnione tylko wtedy, jeżeli wynik "innego" toczącego się postępowania administracyjnego mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygniecie sprawy, przy czym rozstrzygnięcie tego "innego" postępowania musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Ocena w tym zakresie należy do sądu rozpoznającego sprawę. Jak wyżej już wskazano, zawieszenie postępowania na podstawie tego przepisu jest fakultatywne. A zatem Sąd może zawiesić postępowanie, o ile po rozważeniu wszelkich okoliczności sprawy dojdzie do przekonania, że konieczność taka zachodzi.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na charakter i istotę postępowania kasacyjnego.

Zgodnie z art. 183 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.

Podkreślić w tym miejscu należy, że w rozpoznawanej sprawie przyczyna zawieszenia ustała, bowiem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależało od wyniku postępowania administracyjnego toczącego się przed Oddziałem Regionalnym Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P., a jak wynika z akt niniejszej sprawy, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. nr [...] z dnia [...] o odmowie umorzenia należności w kwocie 20.000 zł.

W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowa sprawa może zostać zakończona wydaniem orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny bez potrzeby powtórnego zawieszania postępowania, bowiem zagadnienie, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odniósł się do sprawy ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...], i czy kwestia ta mogła mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, będzie podlegało ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 192 w związku z art. 125 § 1 pkt 1, art. 131 i art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.