Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2004 r., wydanym w sprawie IV SA/Gl Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Wiesława B. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia 19 maja 2004 r. (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dotyczącej zwrotu nienależnego świadczenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż pismem z dnia 25 czerwca 2004 r. W. B. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu. W wezwaniu tym zamieszczone zostało pouczenie o obowiązku jego wykonania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 30 czerwca 2004 r., zaś termin wykonania nałożonego obowiązku upłynął bezskutecznie w dniu 7 lipca 2004 r. Taki stan faktyczny sprawy uzasadniał zatem odrzucenie skargi w trybie art. 58 par. 1 pkt 3 w związku z art. 47 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W motywach skargi, podniesiono, iż skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, albowiem nie posiadał żadnego odpisu ani kopii skargi. Skargę pisał sam, w pośpiechu, a w pouczeniu postanowienia Wojewody Ś. nie było pouczenia, że skargę należy złożyć w dwóch egzemplarzach. Skarżący nie jest prawnikiem i do tej pory nie miał kontaktu z sądami, dlatego też nie uzupełnił braku skargi zgodnie z żądaniem. Ponadto jest przepełniony goryczą i czuje się pokrzywdzony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 57 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Każde pismo strony w myśl art. 46 par. 1 ww. ustawy powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych -art. 47 par.
1. Odpisami w rozumieniu par. 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli jednak braki ma pismo będące skargą, wówczas przewodniczący wzywa do ich uzupełniania pod rygorem odrzucenia skargi, bowiem zgodnie z treścią art. 58 par. 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy, skarga której braków nie uzupełniono podlega odrzuceniu.
Brak uzasadniający odrzucenie skargi powinien być istotny, to znaczy taki, którego nieusunięcie uniemożliwi nadanie skardze dalszego biegu /tak J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. Prawnicze LexisNexis, W-wa 2004, s. 115/.
W ocenie Sądu, niezłożenie odpisu skargi jest właśnie takim brakiem. W takiej sytuacji nie jest bowiem możliwe powiadomienie stron i pozostałych uczestników o rozpoczęciu postępowania sądowego. Celem złożenia odpisów skargi jest doręczenie jej stronom, by mogły się one z nią zapoznać i ewentualnie do niej ustosunkować.
Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że wezwanie do uzupełnienia braków pisma musi być jasne i niedwuznaczne, by u strony, do której zostało skierowane nie powstała wątpliwość, co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Niezachowanie któregokolwiek z tych wymagań pozbawia wezwanie sankcji /postanowienie SN z dnia 9 czerwca 1999 r., III RN 6/99 - OSNC 2000 Nr 9 poz. 343/.
W przedmiotowej sprawie przewodniczący wydziału wzywając Wiesława B. do uzupełnienia barku wskazał dokładnie, o jaki brak chodzi, zakreślił termin dokonania tej czynności oraz wyraźnie określił rygor niezachowania terminu. Dodatkowo zauważyć trzeba, że w wezwaniu wyjaśniono skarżącemu, iż odpisem skargi może być również uwierzytelniona własnoręcznym podpisem fotokopia skargi, zaś w punkcie drugim pouczenia, wskazano, iż wszystkie pisma strony kierowane do Sądu winny być przesyłane wraz z odpisami dla pozostałych stron.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż argumenty podniesione w skardze kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie, a rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest zgodne z prawem.
Na marginesie dodać trzeba, iż każda strona postępowania winna wykazać się należytą starannością w prowadzeniu swoich spraw. Jeżeli zatem skarżący, który jak sam pisze, nie jest prawnikiem i nigdy nie był w Sądzie a także nie rozumiał treści wezwania, bądź nie wiedział, jak wypełnić zakreślony w nim obowiązek, powinien udać się do Sądu lub zatelefonować, by uzyskać stosowne informacje.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.