Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 753/15

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej F.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 grudnia 2014 r. o sygn. akt II SAB/Gd 187/14
Sprawa
w sprawie ze skargi F. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku w sprawie udostępnienia informacji publicznej

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Uzasadnienie

F. z siedzibą we W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku w przedmiocie nierozpatrzenia jej wniosku z dnia 31 lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na brak zdolności sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę.

Jak wskazał w uzasadnieniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę między innymi w sytuacji, gdy jedna ze stron nie ma zdolności sądowej. W skardze wniesionej w przedmiotowej sprawie skarżąca wskazała jako podmiot, któremu zarzuca bezczynność, Okręgową Radę Adwokacką w Gdańsku. Zdaniem WSA Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku nie posiada zdolności sądowej, a tym samym nie może występować w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. W świetle tego Sąd stwierdził, że skierowanie skargi na bezczynność przeciwko Okręgowej Radzie Adwokackiej w Gdańsku jest niedopuszczalne z uwagi na brak zdolności sądowej, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 31 § 1 p.p.s.a. Mając tona uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła F. z siedzibą we W. Jej zdaniem Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku jest organem, który może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej stanowiący katalog podmiotów obowiązanych do udostępniania informacji publicznej. Należą do nich m.in. organy samorządów gospodarczych i zawodowych (art. 4 ust. 1 pkt 2 tej ustawy).

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2014 r., poz. 635 ze zm.) Naczelna Rada Adwokacka, izby adwokackie i zespoły adwokackie mają osobowość prawną. Natomiast organami izby adwokackiej są: 1) zgromadzenie izby składające się z adwokatów wykonujących zawód oraz delegatów pozostałych adwokatów;

  1. 2) okręgowa rada adwokacka;
  2. 3) sąd dyscyplinarny;
  3. 4) komisja rewizyjna (art. 39 cytowanej powyżej ustawy).

Skoro zatem w myśl ww. ustawy organem samorządu zawodowego adwokatów jest okręgowa rada adwokacka, a organy tego samorządu są zobowiązane do udostępniania informacji publicznej, to tym samym expressis verbis, już z literalnej wykładni zacytowanych przepisów wynika zdolność występowania w sprawie jako podmiotu skarżonego (organ) Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie jednak przede wszystkim zaznaczyć, że zdolność sądową podmiotu skarżonego (organu w szerokim rozumieniu, innymi słowy: przeciwnika skarżącego) w postępowaniu administracyjnym nie wynika z art. 25 p.p.s.a. Zdolność ta ma bowiem samodzielne źródło w art. 32 p.p.s.a. (B. Adamiak, O podmiotowości organów administracji publicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, "Państwo i Prawo" 2006, nr 11, s. 52-53; M. Romańska, Glosa do uchwały NSA z dnia 13 listopada 2012 r., I OPS 3/12, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 2014, nr 3, s. 28 i n.). A zatem każdy podmiot, przeciwko którego aktowi, czynności, bezczynności, przewlekłości sformułowana jest skarga, z tego faktu uzyskuje przymiot zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przyjmując w świetle ustawy status skarżonego "organu".

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.