Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1891/17 oddalił skargę J.M. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2017 r. o zwolnieniu ze służby w Policji z dniem 6 lipca 2017 r.
Od powyższego wyroku J.M. złożył skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o natychmiastowe wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, niezasadna oraz przedwczesna, a jej wykonanie pociągnie za sobą nieodwracalne skutki oraz bardzo skomplikuje jego sytuację życiową i zawodową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi przez wojewódzki sąd administracyjny skarżący, który wniósł skargę kasacyjną od orzeczenia tego sądu, może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tak uchwała w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 - ONSAiWSA 2007 r. nr 4, poz. 77).
Stosownie zaś do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Podkreślić jednak należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy skutki, które wynikają z wykonania aktu lub czynności już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez sąd działania organu administracji publicznej.
Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 P.p.s.a. może mieć zatem miejsce w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 410/10, dostępne na cbois.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżący został już zwolniony ze służby w dacie określonej w zaskarżonym rozkazie personalnym (6 lipca 2017 r.). Skoro rozkaz ten został już wykonany orzekanie o wstrzymaniu wykonania rozkazu jest w takim przypadku bezprzedmiotowe. Na obecnym etapie postępowania sądowego nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. Jednakże skutki kwestionowanego przez skarżącego rozkazu zwalniającego ze służby w Policji mogą być natomiast zniwelowane przez pozytywne dla skarżącego orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniające jego skargę kasacyjną, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania rozkazu personalnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.