Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1020/18, oddalił skargę [...] S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2018 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia odszkodowania za straty na skutek zajęcia nieruchomości.
Od powyższego wyroku [...] S.A. z siedzibą w Warszawie wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
W uzasadnieniu wskazano, że odszkodowanie zostało wypłacone osobie, która nie doznała szkody, a więc osobie nieuprawnionej. Podniesiono, że w sprawie zachodzi ryzyko trudnych do odwrócenia skutków, bowiem może się okazać, że uczestniczka spożytkowała już wypłacone i nienależne odszkodowanie, a wyegzekwowanie od niej tej kwoty przez skarżącego może być nader utrudnione, wręcz niemożliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazać należy, że kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże wskazany przepis dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów, bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a na mocy art. 193 p.p.s.a. może on być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia sądu wojewódzkiego. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wobec tego, skoro strona skarżąca w skardze kasacyjnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA w Krakowie, to wniosek taki należało odrzucić jako niedopuszczalny.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.