Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16.11.2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.A.
Wnioskiem z dnia 15.02.2010 r. A.A. zwrócił się z pismem zatytułowanym "Wniosek o sprostowanie i uzupełnienie wyroku NSA z dnia 16 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 779/09". W piśmie tym skarżący wskazał na art. 156 i art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." powołując się na szereg okoliczności związanych z postępowaniem toczącym się w przedmiotowej sprawie zarówno przed organami administracji oraz sądami administracyjnymi oraz prowadzonym wcześniej postępowaniu przed sądami powszechnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 156 P.p.s.a. daje Sądowi możliwość sprostowania zauważonych w wyroku niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Z kolei z art. 157 tej ustawy wynika uprawnienie strony do żądania, w terminie czternastu dni, zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Żadna z powyższych sytuacji nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie, dlatego też żądanie strony w tym zakresie nie mogło być uwzględnione.
Ponadto zauważyć trzeba, że wprawdzie A.A. zwrócił się z pismem zatytułowanym "Wniosek o sprostowanie i uzupełnienie wyroku NSA z dnia 16 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 779/09", jednakże w istocie z obszernej treści tego pisma wynikało, iż intencją skarżącego było dokonanie zmiany zapadłego orzeczenia, a złożony wniosek jest polemiką ze stanowiskiem Sądu i stanowi swoisty środek zaskarżenia wyroku. Zważywszy na to, iż o rodzaju pisma decyduje nie jego tytuł, ale zawarta w nim treść, uznać trzeba, iż wniosek taki był niedopuszczalny z uwagi na niezaskarżalność orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, które są ostateczne i nie przysługuje od nich żaden środek zaskarżenia.
Dlatego też wniosek A.A. podlegał odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 168 § 1 oraz art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.