Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 948/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi J. G. i B. G. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r., znak [...] o przyznaniu dodatku mieszkaniowego J. G. - 1. uchylił zaskarżone postanowienia oraz poprzedzające je postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r.;
- przyznał pełnomocnikowi skarżących wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.
Pismem z dnia 14 maja 2015 r. J. G. i B. G. wnieśli o wydanie decyzji orzekającej o wygaśnięciu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. przyznającej J. G. dodatek mieszkaniowy na okres od 01.11.2014 r. do 30.04.2015 r. Stroną postępowania w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego była J. G., która zmarła w dniu [...] stycznia 2015 r.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Prezydent Miasta [...] odmówił wszczęcia na ww. wniosek postępowania w sprawie wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji z dnia [...] października 2014 r. wskazując, że J. G. i B. G. nie byli stroną tego postępowania i nie mogli skutecznie złożyć wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia ww. decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniami z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] i nr [...] wydanymi osobno wobec J. G. i B. G., utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniach postanowień organ odwoławczy podniósł, iż w związku ze śmiercią J. G. w dniu [...] stycznia 2015 r., Prezydent Miasta [...] w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydał, na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzję o wygaśnięciu z dniem [...] stycznia 2015 r. decyzji o przyznaniu J. G. dodatku mieszkaniowego. Po dokonaniu analizy art. 61a § 1 K.p.a. Kolegium wskazało, że J. G., posiadającej w dniu [...] października 2014 r. tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego, przyznano wsparcie finansowe w postaci dodatku mieszkaniowego na pokrycie opłat związanych z utrzymaniem tego lokalu. Dopiero w przypadku legitymowania się tytułem prawnym do lokalu po wydaniu przez sąd powszechny postanowienia o nabyciu spadku, spadkobiercy J. G. mogli we własnym imieniu wystąpić o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W ocenie Kolegium, chybione jest powoływanie się w zażaleniu na art. 7 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, ponieważ przepis powyższy stanowi, że zmiany danych (np. zmiana wysokości dochodu gospodarstwa domowego wnioskodawcy) nie mają wpływu na wysokość przyznanego dodatku. Uprawnienie do korzystania z dodatku mieszkaniowego na podstawie wydanej decyzji administracyjnej nie jest prawem zbywalnym, a interes faktyczny (interes taki niewątpliwie mieli J. G. i B. G. kwestionując decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 roku) nie jest tożsamy z interesem prawnym legitymującym, w świetle art. 28 K.p.a., do występowania jako strona w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że organ pierwszej decyzji wydał decyzję wstrzymującą przyznany pani J. G. dodatek z dniem jej śmierci, to jest z dniem [...] stycznia 2015 roku, decyzja ta znajduje się w aktach sprawy, ponieważ nie można było jej skierować do osoby zmarłej. Zarządca nieruchomości, niebędący stroną postępowania, został przez organ pierwszej instancji poinformowany o konieczności zwrotu kwoty 808,60 zł w związku z przekazaniem w miesiącach: lutym i marcu 2015 roku dodatku mieszkaniowego osobie, która zmarła.
W skargach na powyższe rozstrzygnięcia organu odwoławczego J. G. i B. G. nie zgodzili się ze stanowiskiem organu, że nie są stronami postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przyznającej ich matce - J. G. dodatku mieszkaniowego za okres 01.11.2014 r. - 30.04.2015 r., gdyż zostali zobowiązani do zwrotu kwoty 1227,84 zł. z tytułu dodatku mieszkaniowego przyznanego ich matce. Powołując art. 2 ust 1 i 2, art. 3 ust. 1, art. 4, art. 5 ust. 2 i Art. 7 ust. 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 966 ze zm.), wskazali, że bezprawnie została im wstrzymana wypłata dodatku mieszkaniowego, skoro ich matka miała przyznany dodatek mieszkaniowy z uwzględnieniem ich, jako członków rodziny prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, a jakiekolwiek zmiany w przyznanym dodatku mieszkaniowym w okresie jego pobierania nie mają wpływu na wypłatę tego dodatku. Podnieśli, iż w ustawie o dodatku mieszkaniowym brak jest zapisu, iż śmierć właściciela mieszkania wstrzymuje wypłatę dodatku, a jako następcy prawni i spadkobiercy mieszkania po matce, wstępują oni w miejsce dotychczasowej strony postępowania. Skarżący wskazali, iż Zarządca budynku w którym mieszkają został powiadomiony o wstrzymaniu z dniem 1 lutego 2015 r. wypłaty dodatku mieszkaniowego przyznanego ich matce, tymczasem oni takiej informacji od organu nie otrzymali. Dowiedzieli się dopiero o zadłużeniu lokalu, w którym mieszkają z zawiadomienia z dnia 6 maja 2015 r. przesłanego przez Zarządcę budynku. Podkreślili, iż odmowa przyznania im statusu stron pozbawia ich możliwości obrony swoich praw, gdyż dodatek mieszkaniowy przyznany decyzją z dnia [...] października 2014 r. obejmował swoim prawem także członków rodziny właściciela mieszkania.
W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o ich oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonych postanowieniach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") Sąd negatywnie ocenił fakt, że organ I instancji nie umożliwił skarżącym, przed wydaniem zaskarżonych postanowień, wyjaśnienia i sprecyzowania żądania zawartego w "Podaniu" z dnia 14 maja 2015 r., mimo że nie było ono jednoznaczne w swej treści. W pierwszym zdaniu podania, skarżący wnieśli o doręczenie decyzji wygaszającej decyzję z dnia [...] października 2014 r., natomiast w zdaniu ostatnim "o wydanie decyzji wygaszającej decyzję o dodatku mieszkaniowym". Z treści podania wynika również, że w związku z wstrzymaniem od dnia [...] stycznia 2015 r. wypłaty dodatku mieszkaniowego, przyznanego J. G., która zmarła w trakcie okresu, na który przyznano dodatek decyzją z dnia [...] października 2014 r., mieszkający wspólnie z matką J. G. i B. G. dowiedzieli się od zarządcy nieruchomości o zadłużeniu lokalu i zaskoczeni tą sytuacją chcieli odwołać się od decyzji o wygaszeniu decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego ich matce. Zdaniem Sądu, istotne w sprawie jest również to, że z akt administracyjnych wynika, że w związku ze śmiercią J. G. Prezydent Miasta [...] w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydał, na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzję o wygaśnięciu z dniem [...] stycznia 2015 r. decyzji o przyznaniu J. G. dodatku mieszkaniowego. Decyzja ta pozostawiona została przez organ w aktach sprawy bez doręczenia. W ocenie Sądu, z pisma skarżących nie wynika w sposób oczywisty, jak przyjęły to organy, że domagali się oni podjęcia przez Prezydenta Miasta [...] rozstrzygnięcia w przedmiocie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. Skoro bowiem takie orzeczenie zostało już przez organ wydane w dniu [...] kwietnia 2015 r., to być może wnosząc "Podanie" z dnia 14 maja 2015 r. skarżący dążyli jedynie do tego, aby organ doręczył im, jako stronom postępowania, decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. Sąd uznał, że jest to o tyle istotne, że wniosek dotyczący doręczenia decyzji administracyjnej nie wszczyna żadnego postępowania administracyjnego, a zatem bezzasadnym jest wydawanie w tej sytuacji postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie administracyjnej. W ocenie Sądu, organ I instancji naruszył zatem art. 7, 8 i 9 K.p.a., gdyż bez wyjaśnienia intencji wnoszących podanie, wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Uchybienia tego nie dostrzegł organ odwoławczy, czym naruszony został art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Przyjmując, że podanie skarżących jest wnioskiem o wszczęcie postępowania w przedmiocie wydania (podjęcia) decyzji o wygaśnięciu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r., Prezydent Miasta [...] w sposób nieuprawniony wkroczył zatem w sferę zastrzeżoną dla samej strony.
Sąd nie zgodził się również ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonych postanowieniach, iż skarżący, w oczywisty sposób nie posiadają interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. WSA wskazał, że decyzja wydawana na podstawie art. 162 K.p.a., jest decyzją w nowej sprawie, odrębnej od tej, w której zapadła decyzja, której wygaśnięcie jest stwierdzane. W ocenie Sądu, rozważenia wymaga, kto był stroną postępowania zmierzającego do wydania decyzji na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a., a w konsekwencji do wniesienia odwołania od tej decyzji na podstawie art. 127 § 1 K.p.a. Zdaniem Sądu, organy nie rozważyły w należyty sposób, czy istotnie spadkobiercy J. G., wspólnie z nią korzystający z lokalu, na który przyznany został dodatek mieszkaniowy, nie mają interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego J. G.. Bezsporne jest bowiem, że decyzją z dnia [...] października 2014 r. przyznany został J. G. dodatek mieszkaniowy z uwzględnieniem faktu, iż J. G. i B. G. razem z nią mieszkają i prowadzą z nią wspólne gospodarstwo domowe. Nie ulega również wątpliwości, że wniosek o dodatek mieszkaniowy do lokalu zajmowanego przez członków rodziny i prowadzących wspólne gospodarstwo domowe może być złożony na dany okres tylko przez jedną z tych osób. Zatem, dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego J. G., nie zostanie pozytywnie rozpatrzony wniosek o przyznanie za ten sam okres dodatku mieszkaniowego J. G. czy też B. G. W ich interesie prawnym jest zatem, aby doszło do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przyznającej dodatek mieszkaniowy ich zmarłej matce. Ponadto, stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego z powodu śmierci adresata tej decyzji, powoduje, iż wypłata dodatku zostaje wstrzymana. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, wydanie przez Prezydenta Miasta [...], na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. o wygaśnięciu z dniem [...] stycznia 2015 r. decyzji o przyznaniu J. G. dodatku mieszkaniowego i braku doręczenia tej decyzji spadkobiercom i następcom prawnym J. G., spowodowało, iż do dnia otrzymania od zarządcy nieruchomości zawiadomienia z dnia 6 maja 2015 r., skarżący nie wiedzieli o figurującym na koncie lokalu zadłużeniu z tytułu czynszu w wysokości 1241,71 zł. Skarżący nie mieli świadomości, że dodatek mieszkaniowy, który wpłynął na konto wspólnoty mieszkaniowej w miesiącach lutym i marcu 2015 r., po wydaniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r., był świadczeniem nienależnym i podlegał zwrotowi. Skarżący stali się zatem dłużnikami wspólnoty mieszkaniowej, bez możliwości kwestionowania decyzji, która bezpośrednio wpłynęła na powstanie tego zadłużenia.
Zdaniem Sądu, przedstawione wyżej okoliczności powodują, iż brak jest podstaw do tego, aby organy a priori mogły przyjmować, iż podmiot, który nie był stroną postępowania w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego w oczywisty sposób nie posiada interesu prawnego w postępowaniu zmierzającym do wydania rozstrzygnięcia o wygaśnięciu takiej decyzji. Ponownie rozpatrując sprawę organy administracji w pierwszej kolejności wyjaśnią rzeczywistą treść żądania skarżących, wyrażonego w piśmie z dnia 14 maja 2015 r. i w oparciu o te ustalenia podejmą dalsze czynności w sprawie, z uwzględnieniem rozważań zawartych przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi, ewentualnie - uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA w Łodzi do ponownego rozpoznania, a także orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego. Wobec zaskarżonego orzeczenia organ sformułował następujące zarzuty:
- naruszenie prawa materialnego, tj.:
- art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, przez niewłaściwe zastosowanie, gdyż dokonano oceny dowolnej, niepełnej, która to nie przystaje do stanu prawnego i zebranego materiału dowodowego,
- art. 28 w zw. z art. 30 § 4, art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, przez rażąco błędną wykładnię, bowiem prawo do dodatku mieszkaniowego ma charakter osobisty i wygasa z chwilą śmierci osoby uprawnionej, a zatem osoba (osobom), której nie przysługiwało prawo do dodatku mieszkaniowego nie ma statusu strony w postępowaniu o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o ustaleniu prawa do dodatku mieszkaniowego, a ustawodawca nie przewiduje możliwości "wstąpienia" w prawa do dodatku mieszkaniowego, zaś interes faktyczny nie uzasadnia statusu strony w postępowaniu administracyjnym,
- naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 9, art. 61a, art. 63 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. przez błędne przyjęcie, że normy te zostały naruszone w stopniu uzasadniającym uchylenie postanowienia ostatecznego i postanowienia je poprzedzającego bowiem:
- prawidłowo przyjęto jaki jest zakres żądania skarżących wyrażony w piśmie z dnia 14 maja 2015 r.,
- prawidłowo oceniono żądanie skarżących, które jest jasno określone na dzień złożenia wniosku z dnia 14 maja 2015 r. - "wydanie decyzji wygaszającej decyzję o dodatku mieszkaniowym ponieważ chcemy się od niej odwołać",
- prawidłowo oceniono zebrany materiał dowodowy z uwzględnieniem uprzednio wydanych rozstrzygnięć mając na uwadze żądanie strony,
- nie zachodzi konieczność uzupełniania materiału dowodowego, w tym o stanowisko strony skarżącej, które to obecnie sprowadza się do wywodzenia, że status strony w postępowaniu administracyjnym jest oczywisty, a dodatek mieszkaniowy winien być wypłacany niezależnie od śmierci osoby uprawnionej,
- prawidłowo stwierdzono, że w tym przypadku nie może zapaść inne rozstrzygnięcie niż zapadło,
- ma miejsce brak wykazania, że uchybienia miały wpływ na wynik postępowania,
- prawidłowo zastosowano art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i norma ta w żadnym wypadku nie została naruszona,
- ewentualne uchybienia - brak szerszego uzasadnienia wydanych rozstrzygnięć - nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia,
- art. 141 § 4 w zw. z art. 153 P.p.s.a. przez niepełne przedstawienie stanu faktycznego i prawnego, przedstawienie oceny prawnej niespójnej w zakresie własnych rozważań, schematyzm uzasadnienia, brak wykazania, że uchybienia miały wpływ na wynik rozstrzygnięcia, brak wskazań, co do dalszego postępowania, które to sprowadzają się do ogólników.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik J. G. i B. G. wniósł o jej oddalenie oraz przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nietrafny jest zarzut naruszenia przez WSA w Łodzi art. 141 § 4 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Do sytuacji, w której wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej, należy zaliczyć tę, gdy uzasadnienie nie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia. Dzieje się tak wówczas, gdy nie ma możliwości jednoznacznej rekonstrukcji podstawy rozstrzygnięcia. Sytuacja ta nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie, ponieważ uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie jest pozbawione elementów przewidzianych w art. 141 § 4 P.p.s.a. Fakt, że strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji i motywami tego rozstrzygnięcia nie znaczy, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie odpowiada prawu w rozumieniu wskazanego przepisu. Z tego powodu rozpoznawany zarzut jest nietrafny.
Zasadne są natomiast pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej.
Skarżący kasacyjnie trafnie zarzuca Sądowi I instancji naruszenie art. 28 w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W myśl art. 28 K.p.a. stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny zaś to osobisty, konkretny i aktualny, prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. Istnieje on wówczas, gdy istnieje związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu na gruncie administracyjnoprawnym. Organy orzekające w sprawie słusznie przyjęły, że J. G. i B. G. nie mają przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. o przyznaniu J. G. dodatku mieszkaniowego na okres od 1 listopada 2014 r. do 30 kwietnia 2015 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie może budzić wątpliwości, iż przyznany ww. decyzją dodatek mieszkaniowy dla J. G. był jej uprawnieniem osobistym - niezbywalnym i niepodlegającym dziedziczeniu. W myśl art. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest to bowiem świadczenie przyznawane na wniosek osoby uprawnionej, która musi spełniać określone warunki, podlegające indywidualnemu badaniu po złożeniu wniosku. Dodatek przysługuje jedynie osobie, której go przyznano i nie rodzi uprawnień po stronie innych osób, bez względu na ich relacje względem pobierającego dodatek. Chybione jest przy tym powoływanie się przez Sąd Wojewódzki na wspólne zamieszkiwanie skarżących ze zmarłą beneficjentką w lokalu, na który przyznano świadczenie. Okoliczność, iż w lokalu tym powstało zadłużenie z tytułu czynszu, wskutek braku świadomości skarżących o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego po śmierci osoby uprawnionej, nie ma wpływu na ich sytuację prawną na gruncie administracyjnoprawnym. W tym przypadku interes skarżących może być kwalifikowany wyłącznie w kategoriach interesu faktycznego sprowadzającego się do konieczności samodzielnego regulowania opłat za zajmowany lokal mieszkalny, po śmierci lokatora, na rzecz którego przyznano świadczenie. Skarżący nie są przy tym pozbawieni możliwości otrzymania dodatku mieszkaniowego, o ile wykażą przed organem własne uprawnienia do otrzymania tego świadczenia. Nie ma natomiast żadnych podstaw prawnych do wypłacenia im dodatku mieszkaniowego przyznanego J. G.. Wygaszenie decyzji z dnia [...] października 2014 r. w żaden sposób nie wpływa zatem na interes prawny skarżących. Kwestia ta nie została należycie oceniona przez Sąd pierwszej instancji, co prowadzi do konkluzji, że uchylając zaskarżone postanowienia oraz poprzedzającej je postanowienie Prezydenta Miasta [...], WSA w Łodzi naruszył wskazane wyżej przepisy art. 28 w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ograny orzekające w sprawie prawidłowo również zinterpretowały treść żądania skarżących wyrażoną w piśmie z dnia 14 maja 2015 r. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić o naruszeniu prawa, w sytuacji gdy wątpliwości w tym zakresie rozstrzygnięto na korzyść strony. Uznanie, iż skarżący domagają się wyłącznie doręczenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r., czyli dokonania czynności, której ewentualne niewykonanie nie podlega kontroli sądowej w drodze odrębnej skargi, pozbawiłoby stronę możliwości kwestionowania na poszczególnych poziomach administracyjnych i sądowo-administracyjnych stanowiska organu administracji publicznej o braku po stronie wnioskodawców przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym wygaszenia decyzji z dnia [...] października 2014 r. Przesądzenie spornej kwestii interesu prawnego skarżących w procesowej formie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania stworzyło wnioskodawcom możliwość skorzystania ze środków odwoławczych. W tej sytuacji, nie można zasadnie zarzucić organom, że naruszyły art. 7, art. 8 i art. 9 poprzez niewyjaśnienie intencji wnoszących podanie. Zarzuty skarżącego kasacyjnie Kolegium odnoszące się do tej kwestii, należało więc uznać za uzasadnione, gdyż w sprawie nie zachodziły przesłanki do uchylenia zaskarżonych rozstrzygnięć na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.
W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną, jako zawierającą usprawiedliwione podstawy. Uznając, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 188 P.p.s.a., uchylił zaskarżony wyrok w całości i rozpoznał skargę. Skarga ta była niezasadna bowiem, jak wykazano już wyżej, organy orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły, że skarżący nie mieli interesu prawnego do występowania w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] października 2014 r. przyznającej J. G. dodatek mieszkaniowy.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. NSA odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości, na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a.
----------------------- 9