Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 października 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 200/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "[...] " Spółka akcyjna Handlowo-Przemysłowa "[...] " na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 8 listopada 2021 r. nr DP-III.025.1.40.2021.MD/21 (DP-III-025-37-21) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca spółka. W piśmie z dnia 1 lipca 2024 r. skarżąca spółka zwróciła się o zawieszenie postępowania, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy o sygn. akt K 2/22 dotyczącej zgodności z Konstytucją art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1491).
W piśmie z dnia 9 lipca 2024 r. Minister Rozwoju i Technologii wniósł o oddalenie ww. wniosku o zawieszenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powołanego przepisu wskazuje na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.
Należy przy tym zauważyć, że z ww. przepisu wynika również, że jego zastosowanie ma charakter fakultatywny. Ocena co do potrzeby jego zastosowania pozostawiona została zatem uznaniu sądu, który - podejmując postanowienie w tym zakresie - winien zbadać, czy w określonym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu postępowania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie zachodzi taka okoliczność. Przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa o sygn. K 2/22 z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej w zakresie, w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a także z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wniosku Rzecznik podniósł, że jego zastrzeżeni a budzi przyjęte w zaskarżonym przepisie rozwiązanie intertemporalne, które nakazuje umorzenie niektórych postępowań pozostających w toku.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej, postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie tej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, umarza się z mocy prawa. Ustawa zmieniająca weszła w życie 16 września 2021 r.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle wniosku strony skarżącej kasacyjnie w rozpoznawanej sprawie jest zasadne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt K 2/22 z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności ze wskazanymi przepisami Konstytucji RP przepisu art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji