Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 10 marca 2014 r. skarżąca wezwana została do nadesłania odpisu skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Wezwanie to doręczono stronie w dniu 17 marca 2014 r., jednak w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, co powodowało konieczność jej odrzucenia.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła J. K., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie:
- 1. art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wystosowanie do skarżącej wezwania obarczonego istotnymi wadami merytorycznymi, które uczyniły to wezwanie bezprzedmiotowym, a co za tym idzie pozbawionym doniosłości prawnej. Wezwanie do usunięcia braków z dnia 12.03.2014r. w swym tekście wzywało do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 10.03.2014 r. w sytuacji gdy skarga z dnia 10.03.2014 r. nie istnieje, bowiem skarga złożona przez Skarżącą nosi datę 11.02.2014r., a ponadto dotyczy nie tylko decyzji [...] z dnia [...].01.2014, ale również decyzji [...]. W związku z takim stanem rzeczy naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem wezwanie było wadliwe i bezprzedmiotowe i w związku z tym nie zaczął biec termin do uzupełnienia braków skargi jaką złożyła J. K., co w konsekwencji nie mogło prowadzić do odrzucenia skargi;
- 2. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1, poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo że wskazane w wezwaniu (błędnym zresztą i kwestionowanym przez skarżącą) braki nie uniemożliwiały nadania skardze biegu. W sprawie, poza organem i skarżącą nie występowali i nie występują inni uczestnicy postępowania, a organ zapoznał się z treścią skargi i nadesłał odpowiedź na skargę, a zatem nie istniały przeszkody aby sprawie nadać prawidłowy bieg, a tym samym nie istniały podstawy do odrzucenia skargi. W związku z powyższym naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna pozbawiona jest uzasadnionych podstaw i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie J. K. zarządzeniem z dnia 10 marca 2014 r. wezwana został do nadesłania odpisu wniesionego środka zaskarżenia. W zarządzeniu tym, doręczonym stronie w dniu 17 marca 2014 r., zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin, którego przekroczenie skutkować miało odrzuceniem środka zaskarżenia. W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, co w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powodowało konieczność jej odrzucenia. Stanowisko Sądu I instancji w tym przedmiocie uznać trzeba za w pełni uzasadnione.
Wskazania wymaga bowiem, iż Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 przyjął, że niedołączenie przez stronę wymaganej liczby odpisów skargi i jej załączników, zgodnie z art. 47 §1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z przepisu art. 58 § 1 pkt 3 wynika wprost, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi, podobnie jak skargi kasacyjnej lub zażalenia jest zatem sankcją, która ma zastosowanie, jeżeli strona nie dopełniła nałożonego na nią obowiązku. Z niedopełnieniem takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, zatem słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie strony.
Nie można też za słuszne przyjąć stanowiska pełnomocnika skarżącej, jakoby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało uchybienia powodujące konieczność uznania go za bezprzedmiotowe. Wprawdzie istotnie w treści tego wezwania wskazano, iż skarga strony miałaby być datowana na dzień 10 marca 2014 r., jednakże błąd ten wynikał najprawdopodobniej z faktu, iż w tym właśnie dniu wpłynęła ona do Sądu, co wynika z prezentaty. Ponadto podkreślenia wymaga, iż w wezwaniu wyraźnie wskazano jakiego aktu dotyczy skarga, której braki winny być uzupełnione, a co za tym idzie identyfikacja środka zaskarżenia nie nastręczała jakichkolwiek trudności. Także rozdzielenie skarg do odrębnego rozpoznania (skarżąca jednym środkiem objęła bowiem dwie zupełnie odrębne i niepowiązane ze sobą decyzje) nie stanowi jakiegokolwiek naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.