Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 października 2006 r. odrzucił skargę D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego i celowego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, z pominięciem organu, który wydał decyzję i z uwagi na to, że niezachowany został tryb przewidziany w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga jest niedopuszczalna.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył D. B., reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie art. 54 p.p.s.a. polegające na przyjęciu przez Sąd, że strona skarżąca nie zachowała właściwego trybu wniesienia skargi. Skarżący podniósł, iż zgodnie z prawem obowiązującym w chwili składania skargi dopuszczalne było złożenie jej bezpośrednio do sądu. Wywiódł również, iż w zaskarżonej decyzji brak było pouczenia o możliwości wniesienia przez stronę skarżącą skargi na przedmiotowy akt do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działania są przedmiotem skargi.
Z tych względów autor skargi kasacyjnej wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że skargę, która wpłynęła bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, przekazuje się organowi administracyjnemu celem nadania jej biegu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. J. P. Tarno, Wyd. Prawnicze LexisNexsis, Warszawa 2006, s. 55). W związku z powyższym w niniejszej sprawie Sąd winien przekazać skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...].
O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. Sąd powinien zatem niezwłocznie przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. W sytuacji, kiedy okazałoby się, że Sąd nie dopełnił obowiązku niezwłocznego przesłania skargi odpowiedniemu organowi a skutkiem takiego działania byłoby niezachowanie terminu do wniesienia skargi wówczas może to stanowić okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie została rozpoznana skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z tym stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, winien rozpoznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie na zasadach określonych w art. 250 p.p.s.a.