Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 września 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 1087/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. S. na Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] w przedmiocie zasiłku stałego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zdaniem Sądu, skarżąca wnosząc skargę bezpośrednio do Sądu uchybiła treści przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a., co skutkuje uznaniem skargi za niedopuszczalną i jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła A. S., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu radcę prawnego W. R..
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 58 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż odrzucając skargę Sąd naruszył art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który to przepis nie miał zastosowania w konkretnym przypadku. Wskazano, iż w świetle art. 58 § 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi z powodu jej skierowania bezpośrednio do Sądu było bezpodstawne i w świetle art. 45 Konstytucji jest naruszeniem konstytucyjnego prawa do rozpatrzenia sprawy przez Sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że skargę, która wpłynęła bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, przekazuje się organowi administracyjnemu celem nadania jej biegu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, J. P. Tarno, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 55).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach powinien zatem niezwłocznie przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. Niedopełnienie przez Sąd obowiązku niezwłocznego przesłania skargi właściwemu organowi administracji publicznej uzasadniać powinno przywrócenie terminu do jej wniesienia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod. red. T. Wosia, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do uznania skargi A. S. za niedopuszczalną, a w konsekwencji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a.
O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie została rozpoznana skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z tym stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, winien rozpoznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie na zasadach określonych w art. 250 p.p.s.a.