Postanowienie NSA z 3 października 2008 r., I OSK 901/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej

Sprawa

sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w sprawie ze skargi A. O. i A. O. – reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: umorzyć postępowanie ze skargi kasacyjnej.

Skład

Sędzia NSA Roman Ciąglewicz przewodniczący

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Ol 34/07

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu skargi A. O. i A. O., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., następnie pismem z dnia 26 sierpnia 2008 r. skarga kasacyjna została cofnięta.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi skutkuje, w myśl art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy, umorzeniem postępowania. Przepisy te mają zastosowanie również do postępowania ze skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie skargi kasacyjnej za dopuszczalne (art. 60 w zw. z art. 193 P.p.s.a.), a zatem jest ono skuteczne.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Skarga kasacyjna została cofnięta już po rozprawie, przeprowadzonej w dniu 25 września 2007 r., na której orzeczono o zawieszeniu postępowania sądowego, a zatem nie ma zastosowania przepis art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.