Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3.04.2008 r., sygn. akt I OSK 908/07, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J. C., reprezentowanego przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
W dniu 4.08.2008 r. skarżący zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W powołanym wyżej wyroku nie orzeczono o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu działającemu urzędu – wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej, gdyż przepisy art. 209 i 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jako odnoszące się do kosztów postępowania między stronami, nie mają zastosowania do przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, należnego od Skarbu Państwa na podstawie art. 250 powołanej ustawy.
Przepisy art. 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 tej ustawy wskazują, iż orzekanie o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu następuje w postępowaniu dwuinstancyjnym, zatem właściwym dla rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia jest wojewódzki sąd administracyjny, który wydał postanowienie o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie ma podstaw do uzupełnienia wyroku z dnia 3.04.2008 r., a wniosek skarżącego złożony w tym przedmiocie nie zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 157 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.