Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Prezydent Miasta Bydgoszczy odmówił Z.R. wydania prawa jazdy kategorii B, w związku z ustaleniem, że badanie przeprowadzone w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w Bydgoszczy wykazało istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi w ramach kategorii B prawa jazdy (orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] września 2009 r.).
Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Wyrokiem z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 804/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił powyższe decyzje wskazując, że na podstawie nadesłanych akt nie sposób ustalić, w jakich okolicznościach doszło do wydania orzeczenia lekarskiego z dnia [...] września 2009 r., które stanowiło podstawę do wydania przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. o odmowie wydania skarżącemu prawa jazdy kategorii B. Sąd wskazał także, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika jednoznacznie, w jakim celu skarżący przeszedł badania lekarskie. Podkreślił, że nie ustalono czy wcześniej zostało cofnięte uprawnienie do kierowania pojazdami właśnie ze względu na stan zdrowia skarżącego.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Prezydent Miasta Bydgoszczy ponownie odmówił Z.R. wydania wtórnika prawa jazdy wskazując, że orzeczeniem z dnia [...] września 2009 r. stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Orzeczenie niniejsze zostało wydane w trybie odwoławczym w związku z odwołaniem Z.R. od orzeczenia lekarskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów silnikowych w ramach kat. B prawa jazdy. Nadto organ podkreślił, że pomimo dwukrotnego skierowania skarżącego na badania psychologiczne, strona się im nie poddała. Również do dnia wydania decyzji skarżący nie dostarczył wymaganymi przepisami prawa orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w ramach kat. B prawa jazdy.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wnioskodawca utracił uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B w dniu 13 sierpnia 2009 r. wskutek upływu terminu ważności prawa jazdy. Zatem wobec braku posiadania uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi organ I instancji zasadnie odmówił wydania wtórnika prawa jazdy. W ocenie Kolegium dopiero po przedłożeniu aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów silnikowych możliwym będzie wydanie nowego prawa jazdy.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniósł Z.R. zarzucając, że została ona wydana na podstawie orzeczenia lekarskiego, którego treść pozostawała w sprzeczności z okolicznościami faktycznymi. Nadto podkreślił, że w trakcie czynności zmierzających do sporządzenia tego dokumentu rażąco naruszono przepisy prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Oddalając skargę wymienionym na wstępie wyrokiem Sąd I instancji wyjaśnił, że jednym z warunków wydania prawa jazdy wskazanych w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawa o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) jest uzyskanie orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Brak takiego orzeczenia uniemożliwia wydanie prawa jazdy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. Nr 2, poz. 15 ze zm.) osoby, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 oraz ust. 2 Prawa o ruchu drogowym, zgłaszają się na badania lekarskie bez skierowania (art. 92 ust. 1). Jeżeli uprawniony lekarz zleca konsultację specjalistyczną lub badanie pomocnicze, o którym mowa w § 4 ust. 3, rozporządzenia, wystawia osobie badanej skierowanie na ich wykonanie.
Sąd podkreślił, że w niniejszej sprawie w stosunku do skarżącego orzeczenia lekarskie zostały wydane w I instancji w dniu [...] sierpnia 2009 r. oraz w II instancji w dniu [...] września 2009 r. W obu orzeczeniach stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, które uniemożliwiają wydanie prawa jazdy kategorii B. Orzeczenie lekarskie jest ostateczne i ma zasadnicze znaczenie dla dalszego postępowania organów administracji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Z.R., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. oraz art. 153 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzucono również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 90 ust. 1 pkt 2 oraz art. 98 Prawa o ruchu drogowym poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Mimo określenia w decyzji administracyjnej, iż przedmiotem postępowania jest wydanie wtórnika prawa jazdy z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika bezspornie, iż postępowanie dotyczyło wydania prawa jazdy, gdyż wcześniej posiadane przez Z.R. prawo jazdy kategorii B utraciło w dniu 13 sierpnia 2009 r. ważność z powodu upływu terminu, na który zostało wydane. W sprawie nie miał więc zastosowania przepis art. 98 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, przewidujący wydawanie wtórnika prawa jazdy, gdyż przepis ten ma zastosowanie w wypadku utraty ważnego prawa jazdy, zniszczenia tego dokumentu albo zmiany stanu faktycznego wymagającej zmiany danych w prawie jazdy. Prawidłowo więc organy uznały, że jednym z warunków otrzymania prawa jazdy jest uzyskanie orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem i orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o ile jest ono wymagane (art. 90 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym).
Skarżący, co jest bezsporne w sprawie, takiego orzeczenia lekarskiego nie przedstawił, bowiem dwukrotne jego badanie zakończyło się wydaniem orzeczeń stwierdzających istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi.
W sprawie nie doszło więc do naruszenia podanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego. Zarzucając natomiast naruszenie przepisów regulujących postępowanie skarżący nie uzasadnił zarzutu dotyczącego art. 153 p.p.s.a., gdyż nie wskazał w jaki sposób przepis ten został naruszony przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Uchylając wcześniej wydane decyzje wyrokiem z dnia 7 października 2010 r. (sygn. akt II SA/Bd 804/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, iż przeprowadzone dotychczas postępowanie nie wyjaśniło dostatecznie istotnych okoliczności sprawy i wskazał na konieczność odpowiedniego uzupełnienia tego postępowania. Stwierdzone przez ten Sąd braki zostały następnie usunięte przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Skarga kasacyjna nie wykazała zatem w jaki sposób został naruszony przepis art. 153 p.p.s.a. Skarga ta zarzuciła również obrazę przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a., nie wiążąc jednak tego zarzutu z naruszeniem innych przepisów proceduralnych.
Takie sformułowanie zarzutu nie daje podstaw do jego uwzględnienia, gdyż skuteczne powołanie się na przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. wymaga wskazania naruszonych, konkretnych przepisów postępowania i nadto wykazania, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skoro więc skarga kasacyjna nie przedstawiła żadnych uzasadnionych podstaw, to podlega ona oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a.