Uzasadnienie
T.W. (dalej: skarżąca) pismem z 2 lutego 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania sądowego o sygn. akt II SAB/Lu 55/22 zakończonego prawomocnym wyrokiem. Na wezwanie Sądu, w piśmie z 13 marca 2024 r. skarżąca wyjaśniła, że podstawą wznowienia postępowania jest art. 273 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) i zażądała uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 55/22 oraz ponownego rozpoznania sprawy, wskazując, że zachowała termin do wniesienia skargi o wznowienie postepowania, liczony od daty wydania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I OSK 273/23.
Postanowieniem z 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 97/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. W myśl art. 275 p.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
Skarżąca domagała się wznowienia postępowania w sprawie II SAB/Lu 55/22, wskazując na podstawę wznowienia określoną w art. 273 § 1 p.p.s.a.. Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem, który ostatnio orzekał w sprawie, bowiem wyrokiem z 7 grudnia 2023 r., sygn. akt I OSK 273/23 oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 6 października 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 55/22. Sądem właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest w związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny.
Stosownie do art. 276 zd. drugie p.p.s.a., gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis ten wyłącza sporządzenie tego typu skargi osobiście przez stronę, która nie jest jednocześnie jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zatem, zwolnione z "przymusu adwokacko-radcowskiego", tj. uprawnione do osobistego sporządzenia skargi o wznowienie postępowania, są w takiej sytuacji jedynie osoby posiadające kwalifikacje prawnicze, wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a. tzn. sędziowie, prokuratorzy, notariusze, profesorowie lub doktorzy habilitowani nauk prawnych, będący stronami, ich przedstawicielami lub pełnomocnikami, albo też wnoszący taką skargę prokuratorzy lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Niedopełnienie tego wymogu powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca w niniejszej sprawie skargę o wznowienie postępowania sporządziła osobiście, co oznacza, że nie został spełniony wymóg wynikający z art. 276 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., mimo, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie II SAB/Lu 55/22 przyznane jej zostało prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika (postanowienie z 19 maja 2022 r., sygn. akt III SPP/Lu 109/22). Umocowanie pełnomocnika w sprawie obejmuje umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem.
Z powołanych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.