Postanowienie NSA z 5 października 2005 r., I OSK 932/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Izabelli L.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 670/05 o odrzuceniu skargi Izabelli L. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia 20 listopada 2004 r., (...) w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Komunikacji Społecznej w Ministerstwie Finansów p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę skierować do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Izabelli L. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia 20 listopada 2005 r. w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Komunikacji Społecznej w Ministerstwie Finansów. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca /stosownie do art. 127 par. 3 Kpa/ była uprawniona do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez Szefa Służby Cywilnej, a wobec nie wykorzystania tej drogi odwoławczej, skarga jej podlegała odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że stanowisko Szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z dnia 20 listopada 2004 r. jest decyzją administracyjną, chociaż nie spełnia wszystkich wymogów formalnych przewidzianych w art. 107 par. Kpa.; tym samym w myśl postanowień artykułu 127 par. 3 Kpa stosowanego odpowiednio do kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, stronie niezadowolonej z decyzji nie służy odwołanie, ale wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie wykorzystawszy uprawnienia wniesienia o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie była uprawniona do wniesienia skargi do sądu. Zaskarżeniu podlegać mogła wyłącznie decyzja wydana na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismem z dnia 28 lipca 2005 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną, zarzucając m.in. naruszenie przepisów art. 52 par. 1 i 2 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ przez błędne uznanie, że decyzja Szefa Służby Cywilnej z dnia 20 listopada 2004 r. była decyzją wydaną w I instancji, a więc nie przysługiwała od niej skarga do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 19 września 2005 r. Szef Służby Cywilnej wniósł odpowiedź na skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W świetle przedstawionych argumentów skargi kasacyjnej nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji. Sąd uznał bowiem pismo z dnia 20 listopada 2004 r. za decyzję administracyjną wydaną w I instancji i wskazał, że w postępowaniu konkursowym, w oparciu o przepis art. 127 par. 3 Kpa od decyzji wydanej w I instancji przysługuje jedynie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd nie podał natomiast przyczyn dla jakich odmówił uznania za decyzję administracyjną pisma z dnia 23 września 2004 r., mimo spełnienia przezeń tych samych niezbędnych elementów. Tym samym trudno uznać prawidłowość rozstrzygnięcia, skoro Sąd przyznaje skarżącej prawo do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy /uznając rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej z dnia 20 listopada 2004 r. za rozstrzygnięcie I - instancyjne/, a innej stronie postępowania przyznaje prawo do złożenia odwołania od rozstrzygnięcia zawartego w piśmie z dnia 23 września 2004 r.

Z powyższego wynika, że Sąd nie określił jednoznacznie, czy rozstrzygnięcie z dnia 20 listopada 2004 r. jest rozstrzygnięciem pierwszoinstancyjnym, od którego przysługuje wniosek o wznowienie postępowania, czy też rozstrzygnięciem drugiej instancji; co pozwalałoby na rozpatrzenie skargi.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.