Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lutego 2005 r. II SA/Wa 1978/04 oddalił skargę A. Ś. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] Nr [...], którym – po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego zakończonego orzeczeniem z dnia 29 stycznia 2002 r. [...] o wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby – odmówiono uchylenia tego orzeczenia.
Sąd podzielił stanowisko organów Policji, że nie zachodziły powołane przez skarżącego przyczyny wznowienia postępowania dyscyplinarnego określone w art. 135 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.).
Wnosząc skargę kasacyjną A. Ś. jako jej podstawy przytoczył "naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1, art. 145 § 1 i art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 135 r ust. 1, art. 135 s ust. 1, art. 135f ust. 1 pkt 2, art. 13e5f ust. 7 i 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 2004 r. o Policji przez oddalenie skargi, pomimo że organy orzekające w sprawie nie przeprowadziły postępowania dowodowego odnośnie przyczyn wznowienia postępowania, a przy tym oddalenie wniosków dowodowych skarżącego nastąpiło z naruszeniem prawa".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że skarżący – aby dowieść przyczyn wznowienia, o których mowa w art. 135 r ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o Policji – domagał się ponownego przesłuchania świadków (w tym radiooperatora policyjnego) oraz przeprowadzenia dowodu z nagrania rozmowy z radiooperatorem, jednak nie tylko nie uwzględniono tych wniosków, lecz nawet nie wydano postanowienia odmownego, został więc pozbawiony możliwości wniesienia zażalenia (art. 135 f ust. 8).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 135 ust. 1 ustawy o Policji, postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli:
- dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się fałszywe,
- zostały ujawnione istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego.
Powołując te przyczyny skarżący utrzymywał, że przesłuchani w postępowaniu dyscyplinarnym świadkowie nie powiedzieli prawdy, zeznali więc nieprawdę i dlatego domagał się ponownego ich przesłuchania oraz dodatkowego dowodu z nagrania rozmowy z radiooperatorem.
Stosownie do art. 135 s ust. 1 ustawy o Policji, po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego przeprowadza się czynności dowodowe ograniczone do przyczyn wznowienia, zatem tylko wówczas, kiedy przyczyny wznowienia dopiero mają być przedmiotem ustaleń.
Przyczyna, o której mowa w art. 135 r ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji nie podlega ustaleniu w toku wznowionego postępowania, gdyż sformułowanie "jeżeli dowody... okazały się fałszywe" oznacza, że fałszywość została uprzednio stwierdzona, jest więc niewątpliwa i właśnie dlatego prowadzi do wznowienia.
Z kolei przyczyna, o której mowa w art. 135 r ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, podlega ustaleniu we wznowionym postępowaniu tylko wówczas, kiedy chodzi o okoliczności wcześniej nieznane i nowoujawnione, podczas gdy nagranie rozmowy z radiooperatorem było w postępowaniu dyscyplinarnym wiadome jako źródło dowodowe i dostępne, obecnie zaś nie istnieje dlatego, że okres przechowywania nagrań wynosi 45 dni.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 i art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.