Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 604/07 oddalił skargę kasacyjną I. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 927/06 w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2006r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby.
Pismem z dnia 28 maja 2010 r. I. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. I OSK 604/07. Na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a skarżący wniósł o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. II SA/Wa 927/06 i przekazanie sprawy temu sądowi do rozpoznania i rozstrzygnięcia, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wyrokiem z dnia z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. I OSK 604/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. II SA/Wa 927/06, mocą którego oddalono z kolei skargę skarżącego na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2006 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.
Skarżący podał, że Sądy administracyjne obu instancji w orzeczeniach kończących postępowania wskazały (przede wszystkim zaś Sąd I instancji), że w ich ocenie słuszne jest rozstrzygnięcie organu. W ocenie WSA w Warszawie nie ulegało kwestii, że w dacie składania oświadczenia o nie przystępowaniu do badania psychologicznego miał świadomość, iż takowemu był już w okresie minionych 12 miesięcy poddawany, a więc złożył w tym zakresie nie polegające na prawdzie oświadczenie wiedzy. W tej sytuacji skarżący nie jest osobą godną zaufania, stąd dla dobra służby winien być zwolniony ze służby w Policji, co też istotnie nastąpiło na podstawie art. 41 ust. 2 pkt. 5 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. j 179 z późn. zm.).
Zdaniem skarżącego, stan sprawy po wydaniu ostatniego, prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uległ zmianie w stopniu, który uzasadnia wznowienie postępowania. Pismem z dnia 5 marca 2010 r. Komenda Główna Policji poinformowała - w odpowiedzi na pismo pełnomocnika skarżącego - iż metody badań psychologicznych, stosowane w Policji na użytek postępowania rekrutacyjnego uległy w roku 2003 diametralnej zmianie. Od dnia 25 sierpnia 2003 r. stosowana jest w tym celu metoda o nazwie "Multiselect"; wcześniej (do marca 2003 r.) używano testów MBS. W oświadczeniu, które w dniu 15 września 2004 r. podpisał skarżący żądano kategorycznego zaprzeczenia, by w okresie minionych 12 miesięcy kandydat badany był testem "Multiselect". Skarżącemu nazwa ta nic nie mówiła, zatem w najlepszej swojej wiedzy i wierze podpisał dokument, gdyż był przekonany, że uprzednie badanie wykonywane było wedle innej metody, czego nie dotyczyło pytanie zawarte w podsuniętym do podpisania oświadczeniu.
Wobec skarżącego - przed wrześniem 2004 r. przełożeni służbowi zawsze używali nazwy "MBS" na określenie stosowanych w Policji testów psychologicznych, zatem skarżący I. K. miał pełne podstawy do posiadania pewności, iż uprzednio badano go wedle właśnie tej, poprzedniej metody. Z pisma z dnia 5 marca 2010 r. wynika też, że akta skarżącego nie zawierają komputerowego wydruku dania psychologicznego, niemożliwa jest zatem weryfikacja tego, czy 5 listopada 2003 r. badano go już nową, czy też jeszcze starą metodą (wątpliwe bowiem, by wszystkie komendy wojewódzkie Policji jednocześnie zmieniły stosowaną metodę badawczą, równie dobrze mogły stosować starsze testy MBS aż do wyczerpania posiadanych zapasów, zwłaszcza że przemawiałyby za tym względy oszczędnościowe). Niemożliwe jest zatem udowodnienie (co czyni organ i Sąd I instancji), że skarżący w sposób świadomy skłamał w składanym przez siebie oświadczeniu, czy też po prostu się pomylił - co było przecież ze wszech miar uzasadnione w kontekście dokonanej niedawno zmiany metody badań psychologicznych, czego świadomości nie posiadali przecież szeregowi funkcjonariusze Policji oraz osoby aspirujące do służby.
Skarżący rozwiązywał test psychologiczny na udostępnionym mu w tym celu komputerze, bez pouczenia o stosowanej metodzie badawczej nie wynikało to także z treści ekranów, które odsłaniał podczas badania; świadomość karzącego w zakresie typu badania była więc de facto żadna. Co znamienne, wynik badania psychologicznego z dnia 19 listopada 2003 r. sporządzono na druku, który stosowany był w okresie stosowania testów MBS.
Powołany powyżej dokument, którego treść nie budzi żadnych wątpliwości co do swojej wiarygodności, w ocenie skarżącego stanowi nową, nieznaną wcześniej okoliczność, która uzasadnia wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w niniejszej sprawie. Zasadnym jest zatem - na zasadzie art. 273 § 2 u.p.s.a. - wznowienie tego postępowania. O ile bowiem skarżący nie skłamał w złożonym oświadczeniu, to nie zachodzą przesłanki zwolnienia jego osoby ze służby w Policji. Ocena zasadności wydanego przez Komendanta Głównego Policji rozstrzygnięcia winna być zatem diametralnie inna niż ta, której dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Fakty te nie były uprzednio znane stronie, która w całości - na zasadzie zaufania - opierała się na informacjach przekazywanych na użytek postępowania administracyjnego przez organ.
Po wtóre, w dniu 21 maja 2010 r. skarżący przeprowadził rozmowę telefoniczną z psychologiem policyjnym - komisarz A. H., która w roku 2003 podpisała wynik badania psychologicznego skarżącego. W/w ujawniła podczas tej rozmowy, że w rzeczywistości badanie skarżącego przeprowadzała w listopadzie 2003 r. inna psycholog zatrudniona w Policji (p. K.), a rozmówczyni tylko podpisała wynik końcowy, co stoi w rażącej sprzeczności z zasadą wynikająca z decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji, zgodnie z którą to opinię kandydata sporządza zawsze psycholog przeprowadzający wywiad. Wartość samego orzeczenia psychologa wydaje się być co najmniej wątpliwa, a symptomatyczne jest, iż to funkcjonariusze organu - który zarzuca skarżącemu świadome składanie niezgodnych z rzeczywistością oświadczeń wiedzy - sami nie przestrzegają przepisów, które winny ich przecież wiązać. Autor skargi wskazał, że zachowano zarazem trzymiesięczny termin do złożenia skargi, wynikający z art. 277 u.p.s.a.
Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie względnie jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany.
Skarżący skargę o wznowienie postępowania oparł na podstawie przewidzianej w art. 273 § 2 p.p.s.a., wskazując, że pismo z dnia 5 marca 2010 r. pochodzące z Komendy Głównej Policji, informujące o stanie sprawy, między innymi o dacie wprowadzenia badań psychologicznych z użyciem testu MultiSelect, stanowi nową, nieznaną wcześniej okoliczność. Stosownie do art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wskazany przepis mówi o późniejszym wykryciu takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Oznacza to, że dowody muszą istnieć w dniu wydania wyroku, którego weryfikacji w trybie wznowieniowym domaga się strona. Jednocześnie przepis odnosi się do okoliczności faktycznych i środków dowodowych nieujawnionych i nieujawnialnych w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że nie były one znane stronom.
W rozpoznawanej sprawie pisma z Komendy Głównej Policji z dnia 5 marca 2010 r. nie można uznać, jak czyni to autor skargi o wznowienie postępowania, za nieznaną wcześniej okoliczność. Pismo niniejsze zawiera określone informacje, przede wszystkim na temat daty wprowadzenia badań psychologicznych z użyciem testu MultiSelect, a więc informuje o pewnych okolicznościach faktycznych, co nie czyni z niego samego okoliczności faktycznej. Pismo to nie stanowi również środka dowodowego, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż nie istniało w dacie wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku w sprawie o sygn. akt I OSK 604/07. Wyrok ten zapadł bowiem w dniu 4 kwietnia 2008 r., zaś pismo sporządzone zostało w dniu 5 marca 2010 r.
Za okoliczność faktyczną, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., nie można uznać informacji o dacie wprowadzenia badań psychologicznych z użyciem testu MultiSelect. Przede wszystkim okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy. Wbrew bowiem twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżący w oświadczeniu złożonym dnia 15 września 2004 r. nie musiał w ogóle opowiadać się co do tego czy był badany przy użyciu testu MultiSelect. Jak wynika ze znajdującego się na karcie 10 akt administracyjnych oświadczenia, w dniu 15 września 2004 r. skarżący podpisał oświadczenie o treści: "Oświadczam, że stan mojego zdrowia oraz samopoczucie w dniu dzisiejszym pozwalają mi na przystąpienie do badania narzędziem doboru kadr MultiSelect.
Jednocześnie potwierdzam, że w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy nie przystąpiłem do badań psychologicznych w ramach procedury kwalifikacyjnej do służby w innej Komendzie Wojewódzkiej i Powiatowej Policji w Polsce." Zatem istotną kwestią było czy skarżący w okresie ostatnich dwunastu miesięcy przystąpił do badań psychologicznych, a nie przy użyciu jakiego testu te badania zostały przeprowadzone.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że brak jest ustawowej podstawy wznowienia, wymienionej w art. 273 § 2 p.p.s.a., co skutkować musiało odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania w oparciu o art. 281 p.p.s.a.