Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę G. G. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że reprezentujący skarżącego adwokat M. M. wniósł skargę dołączając jedynie dowód uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości 17 złotych. Tymczasem zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosił 200 złotych. Wobec zatem nieuiszczenia wpisu sądowego skargę odrzucono na podstawie art. 221 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
W związku z powyższym działający w imieniu skarżącego pełnomocnik złożył pismo zatytułowane "Zażalenie", w którym zaskarżył postanowienie z dnia 23 lutego 2007 r., zarzucając Sądowi błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że skarżący nie uiścił opłaty sądowej oraz naruszenie § 5 ust. 1 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Uzasadniając powyższe zarzuty autor pisma wskazał, że skarżący został pouczony o obowiązku uiszczenia opłaty od skargi w dniu 15 stycznia 2007 r., lecz nie zdeponował żądanej kwoty w Kancelarii Adwokackiej z powodu braku gotówki, a jednocześnie rozchorował się i nie powiadomił o tych okolicznościach swojego pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego nadmienił, że skarżący nie ma żadnego zaświadczenia lekarskiego, bowiem jest emerytem i nie jest mu ono potrzebne. Ponadto zdaniem strony skarżącej dokonanie wpłaty przelewem w sytuacji braku sygnatury sprawy, której dotyczy skarga nie mogło czynić zadość wymaganiom § 5 ust. 1 rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie trzeba podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie reprezentujący skarżącego pełnomocnik zaskarżył postanowienie z dnia 23 lutego 2007 r. o odrzuceniu skargi wnosząc "zażalenie", mimo tego, że zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. środkiem odwoławczym przysługującym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, a takim orzeczeniem jest odrzucenie skargi, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec tego jednak, że powyższe pismo procesowe sporządzone przez adwokata spełnia wymogi skargi kasacyjnej, zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznane jako skarga kasacyjna, mimo jego błędnego zatytułowania.
Stwierdzić należy, iż wbrew wywodom przedstawionym we wniesionej skardze kasacyjnej Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, zarówno wysokość wpisu stałego w niniejszej sprawie, jak i okoliczność, że opłata od skargi nie została wniesiona w ustawowym terminie. Z dokumentacji sprawy wynika, iż skargę w imieniu strony wnosił jej pełnomocnik będący adwokatem, czemu pełnomocnik ten nie zaprzecza. Trafnie zatem za podstawę prawną skarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji przyjął art. 221 p.p.s.a. Natomiast pozostałe zarzuty strony skarżącej pozostają poza zakresem oceny w ramach rozpoznawania skargi kasacyjnej. Okoliczności zawarte w treści kasacji dotyczące przyczyn niewniesienia przez skarżącego wpisu sądowego od skargi stanowić mogłyby jedynie podstawę do ubiegania się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
Zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego sprzeczny jest ponadto z przytoczonymi motywami, w których strona przyznała, że opłata od skargi nie została wniesiona.
Należy na marginesie zauważyć, iż brzmienie § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia nie stanowi przeszkody do dokonania opłaty sądowej za pomocą przelewu. Strona działająca przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem obowiązana jest bezwzględnie przestrzegać przede wszystkim regulacji ustawowych (art. 221 p.p.s.a.), wobec których akty wykonawcze mają znaczenie drugorzędne. Podanie sygnatury sprawy w tytule przelewu dotyczącego opłaty sądowej służyć miało jeszcze przed utratą mocy § 5 ust. 2 rozporządzenia (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05) zindywidualizowaniu sprawy, której opłata ma dotyczyć. W związku ze zmianą stanu prawnego wystarczającym w tym względzie jest podanie numeru zaskarżonej decyzji w miejsce sygnatury sądowej i taka też praktyka stała się powszechna na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 182 § 1p.p.s.a. postanowił skargę kasacyjną oddalić.