Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1291/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi Z. S. na sprecyzowaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Z. S. wniosła m.in. o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy P 6/17. Podniosła, iż w sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wniósł o zbadanie zgodności z Konstytucją sztywnego kryterium dochodowego ustalonego w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. poz. 195). Zdaniem uczestniczki postępowania wydane w tej sprawie przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcie może być istotne także dla ustaleń prawnych w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Z treści powołanego przepisu wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi więc być istotne, z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. W judykaturze (p. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz.
- podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego.
Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również celowością, sprawiedliwością jak i ekonomiką procesową. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania sąd powinien ocenić także wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.).
Wskazać również należy, że fakultatywny charakter przesłanek do zawieszenia postępowania, sformułowanych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uzasadnia stwierdzenie, że zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy w przedmiocie zgodności aktu prawnego (aktów prawnych) z Konstytucją RP, na skutek wątpliwości powziętych w innej sprawie sądowoadministracyjnej, nie obliguje sądu orzekającego w sprawie, do uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania do czasu wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny. Kwestia, której dotyczy skierowane do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie była powodem uchylenia zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, w której spór dotyczy prawidłowości obliczenia dochodu rodziny w celu otrzymania świadczenia wychowawczego. Z powyższych względów, zawieszenie postępowania w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niecelowe na obecnym etapie postępowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.