Uzasadnienie
Wyrokiem z 16 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Łd 841/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z [...] lipca 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z [...] czerwca 2014 r. nr [...].
Decyzjami tymi, działając na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] kwietnia 2014 r. o sprawdzenie kwalifikacji w związku z naruszeniem przez M.R. przepisów ruchu drogowego, który w okresie od [...] maja 2013 r. do [...] lutego 2014 r. otrzymał 25 punktów karnych, skierowano M.R. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii B1, B. M.R., pismem z [...] maja 2014 r., kwestionował wniosek Komendanta, wskazując, iż 6 lutego 2014 r. miał 22 punkty karne, a wobec tego poszedł na kurs w celu ich zmniejszenia, ale [...] kwietnia 2014 r. otrzymał zawiadomienie o zmianie liczby punktów i unieważnieniu prawa jazdy, jednak nie zgodził się z liczbą punktów z [...] września 2013 r. Otrzymał wyjaśnienie, że informacja o 22 punktach karnych była nieścisła, oparta na wpisie tymczasowym, a liczba punktów została zweryfikowana po otrzymaniu wyroku Sądu Rejonowego dla Ł.-W. [...], wiążącego. W takim stanie organy orzekły jak wyżej wskazano, wyjaśniając, iż skierowanie na sprawdzenie kwalifikacji jest rezultatem wniosku Komendanta Policji, a ustalenie punktów karnych jest poza ich kompetencją.
Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podkreślił, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest decyzją związaną, rezultatem punktów karnych przypisanych przez organy Policji, a organy administracji nie mają uprawnienia do kwestionowania ostatecznych wpisów w ewidencji kontroli kierowców, prowadzonej przez Policję, a w sprawie punkty wpisane początkowo w mniejszej liczbie zostały skorygowane przez Policję.
Reprezentowany przez adwokata, M.R. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku zarzucając, na podstawie art. 174 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.):
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym w zw. z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, poprzez błędną jego wykładnię prowadzącą do uznania, iż skarżący przekroczył liczbę 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, w sytuacji, gdy na podstawie art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym liczba punktów skarżącego uległa zmniejszeniu po odbyciu właściwego szkolenia, a co było konsekwencją zaniechania przez Sąd I instancji zbadania czy przepis § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1998 ze zm.) jest zgodny z ustawą i mieści się w zakresie upoważnienia ustawowego;
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 4 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1998 ze zm.) przez jego błędną wykładnię;
- naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 138 ust. 1 i art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g/ ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) przez ich niewłaściwe zastosowanie.
W związku z tymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz orzeczenia w zakresie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego skarżącego przez sądami obu instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie naruszył przepisów wskazanych w jej podstawach.
Kierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ma miejsce z tego względu, że kierowca przekroczył 24 punkty karne w ciągu 1 roku od dnia pierwszego naruszenia, tak stanowi art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Punkty za naruszenie przepisów prawa ruchu drogowego prowadzi Policja, jak wynika z art. 130 ust. 1 ww. ustawy.
W orzecznictwie prezentowany jest ugruntowany pogląd, że to organy Policji, jako właściwe do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywania określonemu naruszeniu odpowiedniej liczby punktów, są władne do korygowania tych punktów. Organy administracji, wydające decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie mają kompetencji do korygowania liczby punktów. Działają one na wniosek Policji i są związane wpisem w ewidencji kierowców, zatem liczbą punktów podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, który z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji występuje.
W niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi wystąpił do Prezydenta Miasta Łodzi z wnioskiem o skierowanie skarżącego na kontrolny egzamin, informując, że otrzymał 25 punktów karnych od [...] maja 2013 r. do [...] lutego 2014 r. Zastrzeżenia skarżącego co do liczby punktów zostały wyjaśnione przez Policję, a Prezydent był związany podaną przez Komendanta liczbą, gdyż sam, jak powiedziano wyżej, nie ma uprawnień do korygowania ewidencji. Tę bowiem jak stanowi art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym prowadzi Policja.
Organy kierujące M.R. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie mogły zatem dokonywać zmian w ewidencji, korygować liczby punktów, odejmować z przypisanej liczby wynikające z odbytego szkolenia. Leży to, jak wskazano wyżej, poza ich uprawnieniami.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718).