Uzasadnienie
Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 czerwca 2012 r. Starosta Zielonogórski wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Zielonogórskim a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Żaganiu poprzez wskazanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Żaganiu jako organu właściwego do rozpoznania wniosku M.B., prowadzonej działalność gospodarczą [...] M. B. z siedzibą w Z. G. przy [...], dotyczącego zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem usuniętego z drogi pojazdu.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego M. B., pismem z dnia [...] maja 2012 r., zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Żaganiu o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem usuniętego z drogi pojazdu marki Fiat [...] nr rej. [...] za okres od upływu 6-ciu miesięcy od dnia jego usunięcia z drogi do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.Nr 152, poz. 1018), tj. do dnia [...] września 2010 r. Do pisma dołączona została dyspozycja usunięcia pojazdu z dnia [...] lipca 2009 r. oraz pismo Starosty Zielonogórskiego informujące, że pojazd przeszedł na własność Powiatu Zielonogórskiego na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Z.G., Wydział [...] Cywilny z dnia [...] marca 2012 r., [...].
W dniu 9 maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Żaganiu, działając na podstawie art. 65 § 1 kpa w zw. z art. 17 § 1, art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, uznał się niewłaściwym w sprawie i przekazał wniosek M. B. Staroście Zielonogórskiemu. W uzasadnieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że art. 13 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, rozstrzygając o kosztach, wskazuje ogólnie Skarb Państwa, nie stanowiąc w sposób odmienny niż w nowelizowanym art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym o organie orzekającym w tego rodzaju sprawach. Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego przesłanką do ustalenia właściwego podmiotu do prowadzenia tego rodzaju postępowań było to, jaki podmiot stał się właścicielem pojazdu.
W uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Starosta Zielonogórski nie podzielił poglądu zaprezentowanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Wskazał, że na tle konkretnych okoliczności faktycznych, 6-miesięczny termin od usunięcia pojazdu upłynął przed dniem 4 września 2010 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. nowelizującej ustawę Prawo o ruchu drogowym. Ponadto przepisy przejściowe regulują m.in. kwestię ponoszenia kosztów związanych z przechowywaniem niektórych pojazdów, w stosunku do których wskazany 6-miesięczny termin upłynął przed dniem 4 września 2010 r. W myśl art. 13 ustawy nowelizującej koszty przechowywania pojazdów, jakie powstały po upływie wskazanego 6-miesięcznego terminu aż do dnia wejścia w życie noweli, wobec pojazdów, których 6-miesięczny termin upłynął w okresie między 11 czerwca 2009 r. a 4 września 2010 r. ponosi Skarb Państwa.
Starosta podkreślił, że z przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy nowelizującej wynika, że starosta, wykonując nałożone obowiązki, działa w imieniu i na rzecz powiatu, a nie Skarbu Państwa. Tym bardziej brak jest podstaw prawnych do zwrotu kosztów przechowywania pojazdu za w/w okres przez starostę i wywodzenia kompetencji starosty w tym zakresie także z innych przepisów ustawy nowelizującej oraz z Prawa o ruchu drogowym.
Podmiot właściwy w zakresie zwrotu jednostkom prowadzącym parkingi strzeżone wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów, których 6-miesięczny termin od dnia ich usunięcia upłynął pomiędzy dniem 11 czerwca 2009 r. a dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej winien działać w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, nie zaś w imieniu i na rzecz powiatu. Nie należy wywodzić kompetencji starosty do działania w imieniu Skarbu Państwa w zakresie zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów wskazanych w art. 13 ustawy nowelizującej oraz przyznania należnego z tego tytułu wynagrodzenia z przepisów ustawy nowelizującej (zwłaszcza art.
12) oraz art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdyż przepisy te, jak wskazano powyżej, dotyczą działań podejmowanych przez starostę w imieniu i na rzecz powiatu, nie zaś w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa.
W odpowiedzi na wniosek Starosty Zielonogórskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Żaganiu, w piśmie z dnia 11 lipca 2012 r., podtrzymał stanowisko, że organem właściwym do załatwienia wniosku M. B. jest Starosta Zielonogórski, przedstawiając argumenty jak w zawiadomieniu z dnia 9 maja 2012 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga sprawy o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygania sporów kompetencyjnych między organami znajduje również odzwierciedlenie m.in. w treści art. 22 § 3 kpa, zgodnie z którym sąd administracyjny rozstrzyga tego rodzaju spory między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał pomiędzy Starostą Zielonogórskim a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Zielonej Górze w wyniku wystąpienia przez przedsiębiorcę - M. B. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Żaganiu o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem usuniętego z drogi pojazdu marki Fiat [...] nr rej. [...] za okres od upływu 6-ciu miesięcy od dnia jego usunięcia z drogi do dnia [...] września 2010 r.
Stosownie do art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.), koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten dodany został przez art. 1 pkt 10 lit. k ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. zmieniającej z dniem 4 września 2010 r. ustawę Prawo o ruchu drogowym oraz niektóre inne ustawy (Dz.U.Nr 152, poz. 1018). W ustawie tej zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Ustawa zmieniająca w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym.
I chociaż rozstrzygając o kosztach ustawodawca wskazał ogólnie na Skarb Państwa, bez wskazania statio fisci, to podkreślenia wymaga że jednocześnie nie zawarł rozstrzygnięcia odmiennego co do organu, orzekającego w tego rodzaju przypadkach, niż organ wskazany w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Jak wynika z akt sprawy wniosek o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdu złożony został przez [...] M. B. w dniu 4 maja 2012 r. Oznacza to, że postępowanie zostało wszczęte po nowelizacji art. 130a Prawa o ruchu drogowym i dodaniu do niego ust. 10h w aktualnym brzmieniu. Jako że przepis ten wprost wskazuje starostę, jako organ właściwy do załatwiania tego rodzaju wniosków, stwierdzić należy, że organem właściwym w rozpoznawanej sprawie jest Starosta Zielonogórski.
Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a.