Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 lipca 2015 r., sygn. akt I OW 108/15

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy Ślesin a Prezydentem Miasta Łódź w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku T. D. o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego

Sentencja

postanawia:

  1. 1. umorzyć postępowanie sądowe;
  2. 2. zwrócić Burmistrzowi Miasta i Gminy Ślesin ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Uzasadnienie

Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ślesinie, działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin, pismem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy Ślesin a Prezydentem Miasta Łódź w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku T. D. o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego.

Pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ślesinie poinformował, że Pan T. D. zmarł dnia 30 maja 2015 r.

W związku z powyższym Sąd zwrócił się do wnioskodawcy z pytaniem czy podtrzymuje swój wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość czy tez go cofa.

W piśmie z dnia 25 czerwca 2015 r. Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ślesinie, działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin, cofnął przedmiotowy wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość oraz zwrócił się z prośbą o umorzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle art. 64 § 3 cytowanej ustawy, który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, ma on odpowiednie zastosowanie także w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku Sąd uznał cofnięcie za skuteczne, co w rezultacie czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym (postanowienie NSA z 20 października 2011 r., I OW 129/11). Natomiast w związku z tym, że konsekwencją cofnięcia wniosku jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to niniejsze postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Skoro w omawianej sprawie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość został cofnięty przez Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ślesinie, działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Ślesin, to Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.