Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. wnioskiem z dnia 30.08.2007 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o rozstrzygnięciu sporu kompetencyjnego zaistniałego między Starostą K., a Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., w sprawie załatwienia wniosku S. P. z dnia [...] kwietnia 2007 r. o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków miasta K..
Postanowieniem z dnia 20 września 2007 r. sygn. II SO/Bk 20/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Uzasadniając swoje wystąpienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. podał, że pismem z dnia 22.04.2007 r. skierowanym do jego urzędu S. P. złożył wniosek o wprowadzenie do ewidencji gruntów zmian wynikających z planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta K., zatwierdzonego uchwałą Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia [...].06.1963 r. nr [...] określając oddzielnie charakter każdej działki, według stanu na dzień [...] czerwca 1966 r. odnoszącego się do otwarcia spadku po W. P..
Wniosek ten na podstawie art. 6a i art. 7d ustawy z 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst z 2005 Dz. U. nr 240, poz. 2027) przesłano do załatwienia postanowieniem nr [...] dnia [...] maja 2007 r. Starosta K. postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. zwrócił powyższy wniosek Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podając, że sprawa była już przedmiotem postępowania administracyjnego na podstawie wniosku z 23.03.2003 r. Postępowanie administracyjne zakończyło się ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. dnia [...].11.2003 r. nr [...].
W wyniku zaskarżenia tej decyzji do Sądu administracyjnego:
- - wyrokiem z dnia 20 maja 2004 r. sygn. akt. II SA/Bk 39/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę S. P., po czym - wyrokiem z dnia 13 lipca 2005 r. sygn. akt. OSK 1729/04 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. P. od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 20 maja 2004 r.
Zdaniem Starosty K. do przedmiotowej sprawy mogą mieć wyłącznie zastosowanie przepisy art. 149 dotyczące wznowienia postępowania.
Ponieważ na pytanie WINGiK w B., S. P. wyjaśnił, że nie żąda wznowienia postępowania, ani też nie żąda stwierdzenia nieważności uprzednio wydanych decyzji, stąd wnioskodawca oceniając jako wadliwe przekazanie sprawy postanowieniem z [...].07.2007 r. nr [...] złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego i wskazanie organu właściwego dla załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na wniosek Starosta K. wniósł o ustalenie, że organem właściwym do załatwienia wniosku S. P. jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., prezentując pogląd, że rozpoznanie wniosku S. P., tożsamego z uprzednim wnioskiem z 23.03.2003 r. jest możliwe tylko w trybie wznowienia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Spór pomiędzy Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Białymstoku, a Starostą K. jest sporem kompetencyjnym w rozumieniu art. 22 § 2 K.p.a., ponieważ jest to spór między organem jednostki samorządu terytorialnego- Starostą K., a organem administracji rządowej- Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B.. Zadania i kompetencje do załatwienia spraw z zakresem geodezji i kartografii wynikają z ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 nr 240, poz. 2027 ze zm.) w szczególności z art. 6a ust 1 pkt 1 ppkt b, art. 7d cytowanej ustawy oraz art. 4 ust 1 pkt 9 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 nr 142, poz. 1592 ze zm.). Skoro staroście zostały zlecone zadania administracji rządowej z zakresu prowadzenia powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym, to do załatwienia wniosku S. P. z 22.04.2007 r. właściwym był Starosta K..
Natomiast organem wyższego stopnia jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B.. Z tych też powodów Wojewódzki Inspektor zasadnie przekazał wniosek z 22.04.2007 S. P. o dokonanie zmian w ewidencji gruntów w drodze postanowienia na podstawie art. 65 § 1 K.p.a Staroście K.. Takie przekazanie powodowało, że Starosta jeżeli uważał, że nie jest organem właściwym powinien wystąpić do sądu administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu.
Przyjęcie przez Starostę K., że uprzednie rozstrzygnięcie sprawy nakazuje potraktować wniosek z 22.04.2007 r. jako żądanie wznowienia postępowania stanowiło wyjście poza osnową wniosku, gdyż o tym, jaki charakter ma mieć pismo wniesione do organu administracyjnego decyduje ostatecznie strona, a nie organ do którego strona wnosi pismo.
Powyższy wywód nie oznacza, że organ nie może stronie udzielać wskazówek i wyjaśnień jednak ostatecznie dysponentem wniosku jest strona. Zresztą w niniejszej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. uzyskał wyjaśnienie od strony, która oświadczyła, że nie żąda wznowienia postępowania ani też stwierdzenia nieważności. Skoro więc S. P. składa ponowny wniosek w sprawie uprzednio rozstrzygniętej to Starosta K. winien stosownie do jego treści podjąć określone prawem kroki.
Uchybienie jakiego dopuścił się Starosta K. wydając postanowienie z [...] lipca 2007 r. nr [...] o przekazaniu sprawy [...] Urzędowi Wojewódzkiemu w B., nie stanowiło przeszkody do rozpoznania wniosku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w tej sprawie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazał Starostę K. jako organ właściwy do rozpatrzenia sprawy.