Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2017 r. Prezydent Miasta [...] wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość powstałego pomiędzy nim, a Burmistrzem Miasta [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku J. W. o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego.
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że J. W. w dniu [...] grudnia 2016 r. złożyła wniosek o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta [...] przyznającej jej prawo do zasiłku pielęgnacyjnego. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. Burmistrz Miasta [...] przekazał ten wniosek do rozpatrzenia Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Dyrektor MOPS w [...] stwierdził, że Prezydent [...] nie jest właściwym organem do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku i w związku z tym wniósł o wskazanie właściwego organu.
W odpowiedzi udzielonej przez Burmistrza Miasta [...] w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. wniesiono o wskazanie Prezydenta Miasta [...], jako organu właściwego do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku J. W.. Stwierdzono również, że J. W. zamieszkuje w [...] przy ul. [...] i w dniu [...] grudnia 2016 r. wpłynęło jej oświadczenie zawierające prośbę o uchylenie decyzji przyznającej zasiłek pielęgnacyjny. W swoim piśmie J. W. nie wskazała do kogo jest kierowana prośba. W związku z tym, że obecnie J. W. zamieszkuje w [...] oraz uwzględniając art. 2 pkt 2, art. 3 pkt 11 i art. 20 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1518, ze zm.), Burmistrz Miasta [...] wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta [...], jako organu właściwego do rozpatrzenia wniosku J. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej ppsa, wynika m.in., że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i samorządowymi kolegiami odwoławczymi. W rozpatrywanej sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta [...] a Burmistrzem Miasta [...], które to organy nie mają wspólnego organu wyższego stopnia, dlatego właściwym do jego rozstrzygnięcia jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zasiłek pielęgnacyjny jest świadczeniem rodzinnym. Zgodnie zaś z art. 20 ust. 2 powołanej ustawy, postępowanie w sprawie świadczeń rodzinnych prowadzi organ właściwy, który został określony w art. 3 pkt 11 ustawy poprzez stwierdzenie, że ilekroć w ustawie jest mowa o właściwym organie - oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne. Ustawodawca określił zatem w ustawie o świadczeniach rodzinnych właściwy organ tylko w sytuacjach wyraźnie w niej wskazanych.
Przedmiotem wniosku J. W. jest uchylenie decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Natomiast z art. 32 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika, że organ właściwy oraz marszałek województwa mogą bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń rodzinnych, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych, członek rodziny nabył prawo do świadczeń rodzinnych w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, osoba nienależnie pobrała świadczenie rodzinne lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń. Wniosek J. W. nie mieści się zatem w zakresie przedmiotowym powołanego art. 32 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ponieważ nie wynika z tego wniosku, aby uchylenie decyzji o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego miało nastąpić ze względu na okoliczności określone w powołanym przepisie. W ustawie o świadczeniach rodzinnych nie określono natomiast innej sytuacji, w której miałoby nastąpić uchylenie decyzji o przyznaniu świadczenia rodzinnego.
Oznacza to, że wobec wniosku J. W. nie znajduje zastosowania szczególna właściwość organu określona w art. 3 pkt 11 ustawy o świadczeniach rodzinnych, dlatego - zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych - w sprawach nieuregulowanych w ustawie należy zastosować przepisy kpa. O ile więc wnioskodawczyni nie wskazała przepisu prawa, którego zastosowania oczekuje w wyniku złożonego wniosku, o tyle o uchyleniu decyzji administracyjnej na wniosek stanowi art. 154 i art. 155 kpa, z których wynika, że organem właściwym do uchylenia ostatecznej decyzji jest organ administracji publicznej, który ją wydał.
W związku z powyższym, nie przesądzając podstawy prawnej rozpatrzenia wniosku J. W., właściwym organem do jego rozpatrzenia w niniejszej sprawie jest Burmistrz Miast [...], dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.