Uzasadnienie
Wnioskiem z 27 kwietnia 2023 r. Burmistrz Miasta i Gminy M. (dalej także: "wnioskodawca") złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy M. a Prezydentem Miasta J. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku D. T. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wniosek o przyznanie świadczenia wpłynął do Prezydenta Miasta J. 29 grudnia 2022 r. Akta sprawy zostały przekazane do Burmistrza Miasta i Gminy M. 7 lutego 2023 r. - na podstawie adnotacji służbowej, sporządzonej po rozmowie telefonicznej z D. T., podczas której miał on wskazać jako miejsce zamieszkania M. W ocenie wnioskodawcy nie jest istotne, jakie jest obecne miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, albowiem sprawa dotyczy świadczenia za okres od 29 grudnia 2022 r. do 11 stycznia 2023 r. a w tamtym okresie D. T. przebywał w J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: "kpa"), spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia - z zastrzeżeniem pkt 2-4 - a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny.
W świetle powyższego przepisu niewątpliwym jest, że sąd administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy organami jednostkami samorządu terytorialnego wyłącznie wtedy, kiedy nie ma ustalonego na podstawie art. 22 § 1 pkt 1-4 kpa organu administracji publicznej właściwego do rozstrzygnięcia tego sporu. Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa). W pierwszej kolejności wskazać należy, że zawisły spór o właściwość dotyczy sprawy z zakresu administracji rządowej. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 390, ze zm., dalej: "uśr") świadczenie pielęgnacyjne jest świadczeniem rodzinnym, zaś w myśl art. 20 ust. 1 uśr zadania w zakresie świadczeń rodzinnych są realizowane przez organ właściwy jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. Nie ulega również wątpliwości, że organy pozostające w sporze mają siedziby w różnych województwach: Gmina M. leży w województwie dolnośląskim, natomiast miasto J. w województwie śląskim.
Powyższe oznacza, ze w sprawie znajduje zastosowanie art. 22 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie ze wskazanym przepisem spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych województwach, w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej, rozstrzyga minister właściwy do spraw administracji publicznej.
Z tego względu, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia niniejszego sporu a złożony wniosek podlegał odrzuceniu, jako złożony w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 ppsa orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. Zwrot wpisu w pkt 2 postanowienia nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.