Postanowienie NSA z 14 grudnia 2007 r., I OW 119/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta N. S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta N. S. a Wójtem Gminy w M. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy materialnej o charakterze socjalnym w formie stypendium szkolnego dla dzieci M. M. postanawia umorzyć postępowanie.

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 5 listopada 2007r. Prezydent Miasta N. S. wniósł o rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny sporu o właściwość Wójtem Gminy M. w przedmiocie rozpoznania wniosku M. M. w sprawie przyznania pomocy materialnej o charakterze socjalnym w formie stypendium szkolnego dla dzieci w roku szkolnym 2007-08.

Pismem z dnia 13 listopada 2007r. wnioskodawca cofnął powyższy wniosek, wskazując, iż po zapoznaniu się z zebranym w sprawie materiałem ustalono, iż organem właściwym do rozpatrzenia wniosku M. M. w w/w przedmiocie jest Prezydent Miasta N. S..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Postępowanie z ww. wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego podlega umorzeniu.

Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do cofnięcia wniosku i umorzenia postępowania wszczętego jego wniesieniem (art. 64 § 3 p.p.s.a.).

Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie za skuteczne, co prowadzi do umorzenia postępowania sądowego.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.