Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 25 czerwca 2014 r. Prezydent Miasta Słupska wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta Jawora poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku W. P. w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej.
W uzasadnieniu Prezydent Miasta Słupska wskazał, że po W. P. przez około 60 lat mieszkał w Jaworze, jednakże po śmierci swojej żony zamieszkał wraz z synem i synową w Słupsku. W trakcie pobytu w Słupsku syn wnioskodawcy zmarł a ww. zamieszkał ze swoją synową. Po Świętach Bożego Narodzenia w 2013 r. W. P. wyprowadził się do byłych sąsiadów w Jaworze, z którymi związany był wieloletnimi stosunkami i gdzie przebywa do chwili obecnej. Oświadczył ponadto, że nie chce wracać do Słupska.
W odpowiedzi na ww. wniosek Burmistrz Miasta Jawora wskazał, że W. P. od grudnia 2013 r. przebywa na terenie Jawora u osób obcych, nie spokrewnionych, które dotychczas pomagały mu w codziennym funkcjonowaniu. Wnioskodawca na stałe zameldowany jest w Słupsku a na terenie gminy Jawor przebywa na zasadzie odwiedzin, mieszka u byłych sąsiadów i pozostaje pod ich opieką.
W tej sytuacji, w ocenie organu, miasto Jawor nie jest miejscem jego stałego zamieszkania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: sądy administracyjne rozpoznają spory o właściwość na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, niemającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).
W myśl art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny, a do ich rozstrzygnięcia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Słupska a Burmistrzem Miasta Jawora, albowiem oba wymienione organy uznały się za niewłaściwe miejscowo do rozpoznania wniosku W. P. w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej. Rozstrzygnięcie sporu sprowadza się zatem do ustalenia organu właściwego do wydania decyzji o skierowanie do domu pomocy społecznej na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.).
Właściwość miejscową gminy zobowiązanej do rozpoznania sprawy dotyczącej świadczenia z pomocy społecznej, zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Oznacza to, że w sprawie dotyczącej skierowania do domu pomocy społecznej właściwą do jej rozstrzygnięcia będzie zawsze gmina miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej (art. 59 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej).
Ustawa o pomocy społecznej nie zawiera definicji "miejsca zamieszkania", należy zatem odnieść się w tej kwestii do wyjaśnienia ww. pojęcia zawartego w art. 25 k.c. Zgodnie z tym przepisem miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Na prawną konstrukcję miejsca zamieszkania składają się dwa elementy: przebywanie w sensie fizycznym w określonej miejscowości oraz wola, zamiar stałego pobytu, przy czym oba te elementy muszą występować łącznie.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy należy uznać, że przesłanki miejsca zamieszkania W. P. w rozumieniu art. 25 k.c. spełnia miejscowość Jawor. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można za taką miejscowość obecnie uznać Słupska, w którym pobyt wnioskodawcy wiązał się z sytuacją rodzinną i spowodowany był koniecznością pomocy osób bliskich.
Miejscem zamieszkania W. P. jest miejscowość Jawor, w której wnioskodawca zamieszkiwał około 60 lat przed pobytem w Słupsku, i w której ponownie mieszka od grudnia 2013 r. Sam zainteresowany tę miejscowość wskazuje jako swoje miejsce zamieszkania, podkreślając swój związek emocjonalny z Jaworem a zatem uważa je za ośrodek swych osobistych i majątkowych interesów.
Wobec tego uznać należy, że organem właściwym w sprawie jest Burmistrz Miasta Jawora.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.