Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2014 r., Burmistrz Miasta Cieszyna wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o rozstrzygnięcie sporu negatywnego o właściwość pomiędzy Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Cieszynie a Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Łagowie w przedmiocie rozpoznania wniosku R. K. w sprawie ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Cieszynie nie jest organem właściwym w sprawie, ponieważ brak jest przesłanek do uznania, że wnoszący o świadczenie, R. K. zamieszkuje w Cieszynie. Powyższą konkluzję oparto na pisemnych oświadczeniach R. K. i jego żony, stwierdzając, że przebywa on u swej matki, W. K. i nie mieszka w Cieszynie, choć jest w tym mieście zameldowany.
Wywodzono, że nie można utożsamiać pojęcia zameldowania z pojęciem zamieszkania. Ponadto podnoszono, że nie jest wykluczone, iż Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Łagowie nie przeprowadził należycie postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia miejsca zamieszkiwania R. K. W odpowiedzi na wniosek, Wójt Gminy Łagów wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość poprzez wskazanie Burmistrza Miasta Cieszyna, jako organu właściwego do rozpoznania sprawy.
W uzasadnieniu swego stanowiska wywodził, że Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Łagowie udowodnił, iż miejscem zamieszkania R. K. jest miejsce jego zameldowania, gdzie mieszka jego rodzina i gdzie znajduje się ośrodek jego aktywności życiowej, a świadczy o tym szereg dowodów. Organ wymienił wśród nich: - protokoły przesłuchania świadków: T. H., I. P.-S. oraz B. K., którzy jednomyślnie potwierdzili, iż R. K. nie mieszka z matką, a jedynie ją odwiedza; - kopie pozwu sądowego i pełnomocnictwa procesowego, w których jako adres R. K. podano adres jego zameldowania w Cieszynie; - fakt braku jego obecności podczas wizyt pracowników socjalnych u jego matki W. K. w Łagowie w dniach: 4.02.2014 r., 5.02.2014 r. oraz 14.02.2014 r.; - załączone do akt sprawy dokumenty, w których figuruje adres R. K., zgodny z adresem jego zameldowania, (takie jak np.: - umowa o pracę z dnia 01.07.2013 r.; - oświadczenie R. K. do sprawy o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego tj. druk "szo" z dn. 01.07.2013 r.; - jego oświadczenie o nieposiadaniu zarejestrowanej działalności gospodarczej; - oświadczenie o niewykonywaniu pracy za granicą; - wpis w części I wniosku o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w rubryce miejsce zamieszkania: "Cieszyn, ul. [...]").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 25 maja 2014 r., w sprawie o sygn. akt: IV SO/Gl 17/14, uznał się niewłaściwym rzeczowo w tej sprawie i sprawę przekazał do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z przedstawionych akt administracyjnych wynika, że pomiędzy Burmistrzem Miasta Cieszyna, a Wójtem Gminy Łagów, istotnie powstał negatywny spór o właściwość w przedmiocie rozpoznania wniosku R. K. w sprawie ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Krąg podmiotów mogących uzyskać to świadczenie, określa przepis art. 16 a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), zwanej dalej: "u.ś.r.".
Stosownie do art. 23 ust. 2 u.ś.r., wniosek o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osób ubiegających się o to świadczenie. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 11 u.ś.r., organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o omawiane świadczenie, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne.
Ustawa o świadczeniach rodzinnych nie definiuje pojęcia "miejsce zamieszkania", odwołać się więc należy do rozumienia tego zwrotu wynikającego z art. 25 Kodeksu cywilnego. Miejscem zamieszkania osoby fizycznej według tego przepisu jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jak podkreśla się w orzecznictwie pojęcie to zawiera w sobie dwa nierozerwalnie ze sobą związane elementy: zamiar stałego przebywania i przebywanie osoby w danej miejscowości. Sam zamiar stałego pobytu w określonej miejscowości nie stanowi jeszcze o zamieszkiwaniu, gdyż musi być połączony z przebywaniem w danej miejscowości mającym cechy założenia tam ośrodka swoich interesów (por. postanowienia NSA z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt I OW 69/07, z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OW 4/08 – publ. http//orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy materiał dowodowy świadczy niewątpliwie o tym, że R. K. faktycznie zamieszkuje pod adresem swego zameldowania, tj. w Cieszynie przy ul. [...].
Potwierdzają to dowody, na które wskazał Wójt Gminy Łagów. Pierwsza ich grupa podważa twierdzenia R. K. o tym, że mieszka on u swej matki. Świadczą o tym zeznania świadków: T. H., I. P.-S. oraz B. K., którzy jednomyślnie potwierdzili, iż R. K. nie mieszka z matką, a jedynie ją odwiedza. Zeznania te należy ocenić, jako wiarygodne, albowiem są ze sobą zgodne, uzupełniają się wzajemnie, a ponadto są zgodne z innymi dowodami, świadczącymi, że miejscem zamieszkania R. K. jest Cieszyn. Trzeba też zauważyć, że zgody na zamieszkiwanie R. K. u matki, odmówił C. K., właściciel nieruchomości, na której położony jest jej lokal mieszkalny. O fakcie niezamieszkiwania R. K. u jego matki świadczą również dane zawarte w kwestionariuszu wywiadu środowiskowego z dnia 3 lutego 2014 r., które informują o trzykrotnej nieobecności R. K. w miejscu zamieszkania jego matki, podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego.
Druga grupa dowodów, wprost wskazuje, że miejsce zamieszkania R. K. jest zgodne z jego miejscem zameldowania. Wynika to z dokumentów, na które powołał się Wójt Gminy Łagów w odpowiedzi na wniosek, a w szczególności z oświadczeń R. K., w których sam wskazuje adres miejsca zamieszkania w Cieszynie, tj. oświadczenia: - z dnia 25.06.2013 (k. 7 akt administracyjnych), - z dnia 01.07.2013 r., o niewykonywaniu pracy za granicą (k. 5 ww. akt), - z dnia 01.07.2013 r., o niezarejestrowaniu działalności gospodarczej (k. 15 ww. akt), oraz - z dnia 01.07.2013 r., do sprawy o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego (k.38 ww. akt).
Ponadto w pozwie matki R. K. o alimenty skierowanym do Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z 15.05.2013 r., podała ona adres świadka R. K., zgodny z jego miejscem zameldowania. Taki sam jego adres podała w swym pozwie skierowanym do tego sądu w sprawie o złożenie oświadczenia woli (k. 127, 131 ww. akt).
Powyższe okoliczności i dowody potwierdzają w pełni zasadność stanowiska Wójta Gminy Łagów, wyrażonego w odpowiedzi na wniosek i przemawiają za wskazaniem Burmistrza Miasta Cieszyna, jako organu właściwego do rozpoznania wniosku o ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Z przytoczonych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek R. K. o zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 199 ww. ustawy, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepisy szczególne nie przewidują rozliczenia przez sąd kosztów postępowania pomiędzy stronami. w sprawach z wniosków o rozstrzygnięcie przez sąd sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych, dlatego też w każdym przypadku strony w tych postępowaniach ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.