Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 10 stycznia 2011 r. Prezydent Miasta Torunia wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Starogard Gdański w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. G. i R. G. w sprawie wydania decyzji dotyczącej przyznania pomocy w formie zasiłku celowego na zakup opału oraz pomocy finansowej na zakup żywności.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta Starogard Gdański poinformował, że uznaje swoją właściwość do rozpatrzenia podania o przyznanie pomocy społecznej, wyjaśniając iż w/w wniosek jest w trakcie rozpoznawania przez organ.
Ponadto wskazano, iż zainteresowani na terenie Starogardu Gdańskiego przebywają z zamiarem stałego pobytu, a zatem miasto to jest ich miejscem zamieszkania. W tej sytuacji, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.), uznano właściwość miejscową Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Starogardzie Gdańskim do załatwienia sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe, natomiast w myśl art. 193 P.p.s.a., przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie, już po wniesieniu przez Prezydenta Miasta Torunia, wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, spór ten przestał istnieć, bowiem Prezydent Starogardu Gdańskiego uznał się za organ właściwy w sprawie. Powyższe zatem czyni bezprzedmiotowym rozstrzyganie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyżej wskazanego sporu i uzasadnia w konsekwencji umorzenie postępowania.
W tym stanie rzeczy, mając za podstawę art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.