Uzasadnienie
WNIOSKIEM Z 7 LIPCA 2026 R. BURMISTRZ MIASTA W. WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ Z PREZYDENTEM MIASTA P. W PRZEDMIOCIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO DALSZEJ REALIZACJI DECYZJI USTALAJĄCEJ NA CZAS NIEOKREŚLONY PRAWO DO ZASIŁKU PIELĘGNACYJNEGO D.M., EWENTUALNIE DO UCHYLENIA LUB ZMIANY WW. DECYZJI
W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta P. uznał swoją właściwość w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec uznania swojej właściwości przez Prezydenta Miasta P. spór o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem Miasta W. nie istnieje, a zatem postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia wskazanego sporu jest bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a. powyższa norma ma zastosowanie również do postępowań wszczętych na skutek wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie. Nie orzeczono o zwrocie wpisu, ponieważ wnioskodawca nie cofnął wniosku (a contrario do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).