Postanowienie NSA z 18 listopada 2010 r., I OW 141/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta G. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta G. a Burmistrzem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku E. R.

Sprawa

w sprawie ustalenia prawa do zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego położonego w miejscowości L. K. uszkodzonego w wyniku powodzi w miesiącu czerwcu 2010 r. postanawia:

Skład

sędzia NSA Jan Kacprzak przewodniczący, sprawozdawca
sędzia NSA Małgorzata Borowiec
sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz
starszy sekretarz sądowy Anna Krakowiecka protokolant

Sentencja

1. umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość,
2. zwrócić Burmistrzowi Miasta G. wpis sądowy od wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, tj. kwotę 100 (sto) złotych ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta G. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim, a Burmistrzem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku E. R. w sprawie ustalenia zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego uszkodzonego w wyniku powodzi w miesiącu czerwcu 2010 r. położonego w miejscowości L. K. Pismem z dnia 2 listopada 2010 r. wnioskodawca cofnął ww. wniosek wyjaśniając, że Burmistrz Miasta B. uznał się właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem Burmistrza Miasta G. dotyczy rozstrzygnięcia sporu o właściwość, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej jako p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 15 § 2 p.p.s.a do rozstrzygania sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do regulacji art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Jakkolwiek w przepisie tym mowa jest o skardze, to w świetle art. 64 § 3 ww. ustawy, stanowiącego, iż do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, będzie miał on odpowiednie zastosowanie w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie za skuteczne, co prowadzi do umorzenia postępowania sądowego.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a orzeczono również o zwrocie całego uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.