Uzasadnienie
Wójt Gminy K. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta D. a Wójtem Gminy K., przez wskazanie organu właściwego do wydania decyzji o umorzeniu kwoty nienależnie pobranych świadczeń wraz z odsetkami w całości lub części albo rozłożenia na raty, jeżeli zachodzą szczególne okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej.
Prezydent D., decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., przyznał W.Z -przedstawicielowi ustawowemu osób uprawnionych: A.Z., A.Z. i M.Z. - świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla małoletnich. W chwili ubiegania o świadczenie osoby uprawnione nie pozostawały jednak pod opieką W.M., a zamieszkiwały wraz z dłużnikiem alimentacyjnym — ojcem małoletnich.
Prezydent D., decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., uznał wypłacone świadczenie za nienależnie pobrane i orzekł o obowiązku jego zwrotu wraz z odsetkami.
Prezydent D., decyzją z dnia [...] września 2013 r., odmówił W.M. rozłożenia należności na raty.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu zażalenia W.M., decyzją z dnia [...] maja 2014 r., uchyliło decyzję z dnia [...] września 2013 r., poddając w wątpliwość właściwość organu decyzyjnego do rozpatrywania wniosku o ulgę.
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, pismem z dnia 17 czerwca 2014 r., przekazał sprawę Wójtowi Gminy K., jako organowi właściwemu.
We wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazano, że Miasto D., udzielając świadczenia z funduszu alimentacyjnego, formalnie występowało jako wierzyciel alimentacyjny, z jego środków nastąpiła wypłata świadczenia i na jego rzecz zobowiązana spłaca należność w zadeklarowanych przez siebie ratach a organ je przyjmuje. Ekonomika postępowania administracyjnego przemawia za utrzymaniem zasady, że organ, który stał się właściwy w danym postępowaniu, powinien pozostać właściwym do jego zakończenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne, zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie natomiast z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w powołanym art. 4 P.p.s.a.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2012 r., poz. 1228, ze zm.) określa, że osoba, która pobrała nienależnie świadczenie, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami. Zgodnie zaś z art. 23 ust. 8 powołanej ustawy organ właściwy wierzyciela oraz marszałek mogą umorzyć kwotę nienależnie pobranych świadczeń wraz z odsetkami w całości lub części, odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty, jeżeli zachodzą szczególnie uzasadnione okoliczności dotyczące sytuacji rodziny. Organem właściwym wierzyciela, zgodnie z art. 2 pkt 10 tej ustawy, jest wójt burmistrz lub prezydent miasta właściwego ze względu na osobę uprawnioną, natomiast osobą uprawnioną, zgodnie z art. 2 pkt 11 ustawy, jest osoba uprawniona do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazała się bezskuteczna. Podkreślić należy, że przepisy te nie budzą żadnych wątpliwości.
W przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 23 ust. 8 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, organem właściwym do rozpoznania wniosku W.M. o rozłożenie nienależnie pobranego świadczenia na raty będzie Wójt Gminy K., ponieważ na terenie tej gminy mieszkają osoby uprawnione, tj. A.Z., A.Z. i M.Z.
Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 15 § 2 P.p.s.a. oraz art. 23 ust. 8 w zw. z art. 2 pkt 10-11 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, orzekł jak w sentencji.