Postanowienie NSA z 5 grudnia 2013 r., I OW 154/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 grudnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta P. a Starostą Powiatu M. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku D. M.

Sprawa

w sprawie przyznania pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej postanawia: wskazać Starostę Powiatu M. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku.

Skład

Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz przewodniczący
Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący
asystent sędziego Katarzyna Ślizak protokolant

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 24 czerwca 2013 r. Prezydent Miasta P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Powiatu M. w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wydania decyzji przyznającej pomoc na zagospodarowanie w formie rzeczowej dla D. M. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że dniu 8 maja 2013 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wpłynął wniosek z dnia 5 kwietnia 2013 r. D. M. zam. M. ul.... dotyczący przyznania pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej. Wniosek ten został przekazany do przez Starostę Powiatu M. zawiadomieniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. w trybie art. 65 § 1 kpa.

Podniesiono, że przedmiotowy wniosek zgodnie z art. 240 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tj. Dz.U z 2013 r., poz. 135 z późn. zm.) winien być rozpatrzony na podstawie przepisów dotychczasowych, gdyż D. M. opuścił placówkę opiekuńczo-wychowawczą przed dniem wejścia w życie w/w ustawy. W tym przypadku zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U.z 2013r., poz. 182 z późn.zm.).

Zgodnie zaś z art. 90 ust.2 ustawy o pomocy społecznej pomocy w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, w uzyskaniu zatrudnienia oraz na zagospodarowanie w formie rzeczowej udziela starosta właściwy ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej. Jedynym kryterium jakim posługuje się ustawodawca w cyt. przepisie jest miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej. Nie jest uprawnione posługiwanie się innymi kryteriami typu miejsca zamieszkania, miejsce pobytu, miejsce zameldowania itp. Określenie "miejsca osiedlenia" nie może być rozumiane w ten sposób, że chodzi tu o miejsce zamieszkania lub pobytu osoby uprawnionej do pomocy na zagospodarowanie po opuszczeniu placówki. Miejscem osiedlenia się osoby uprawnionej do takiej formy pomocy jest miejscowość, w której osoba uprawniona zamierza zamieszkać na stałe.

Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego D. M. opuścił Dom Dziecka w S. w dniu 05 lutego 2011 r. W chwili obecnej pracuje od grudnia 2012 r. w jednostce wojskowej w P. w wymiarze 40 godzin tygodniowo na kontrakcie, który podpisał na 18 miesięcy. W dni robocze mieszka w wynajętym mieszkaniu w P.. Uczy się w Uzupełniającym LO w M., a po jego zakończeniu zamierza kontynuować naukę w szkole policealnej w M.. Jak sam oświadczył nie planuje osiedlić się w P., gdyż tu przebywa jedynie ze względu na pracę w wojsku. Chce i planuje osiedlić się w M., gdzie jest zameldowany na pobyt stały, ma swój pokój u zaprzyjaźnionej rodziny, gdzie się aktualnie uczy i zamierza uczyć dalej i gdzie spędza wszystkie wolne od pracy dni.

W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatu M. wniósł o wskazanie jako organu właściwego do rozpoznania wniosku Prezydenta Miasta P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej (tj. Dz.U.z 2013r., poz. 182 z późn.zm.) pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, w uzyskaniu zatrudnienia oraz na zagospodarowanie w formie rzeczowej udziela starosta właściwy ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej.

W uzasadnieniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2004 r., sygn. akt OW 3/04 wskazano, że miejscem osiedlenia się osoby uprawnionej do pomocy, na zagospodarowanie w formie rzeczowej, jest ta miejscowość, w której osoba uprawniona zamierza zamieszkać na stałe.

Z oświadczenia D. M. z dnia 11 czerwca 2013 r. wynika, że nie planuje on osiedlić się w P., bowiem przebywa tam tylko ze względu na dotychczasową pracę. Zamiarem Pana D. M. jest na stałe osiedlić się w M., gdzie ma stałe zameldowanie, kontynuuje naukę oraz ma swój pokój u zaprzyjaźnionej rodziny i spędza tam wszystkie weekendy oraz dni wolne. W takiej sytuacji uznać należy, iż i z tą miejscowością wiąże on swoje centrum życiowe oraz osiedlenie się.

Z tych względów, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. 2012.270 j.t.), orzeczono, jak w sentencji postanowienia.