Uzasadnienie
Wnioskiem z 10 czerwca 2013 r. Starosta Lubelski wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jaki zaistniał pomiędzy tym organem a Naczelnikiem Trzeciego Urzędu Skarbowego w Lublinie, który z organów jest właściwy do wydania decyzji w sprawie przyznania zwrotu kosztów związanych z usunięciem z drogi samochodu marki [...] nr rej. [...] oraz za jego dozór w okresie od 23 lutego 1999 r. (data usunięcia) do 30 czerwca 2002 r. Spór ten powstał w związku z przekazaniem przez Naczelnika, pismem z 6 maja 2013 r., Staroście wniosku [...] z 16 listopada 2011 r. o przyznanie ww. kosztów.
We wniosku o rozstrzygnięcie sporu Starosta wyjaśnił, że przekazując wniosek Spółki o pokrycie kosztów, Naczelnik Urzędu Skarbowego powołał się na art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu rogowym (Dz.U. z 2008 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), który jako organ właściwy do wydania decyzji wskazuje starostów. Jednak, zdaniem Starosty Lubelskiego, Naczelnik nie ma racji, bowiem ust. 10h wszedł w życie 4 września 2010 r. na mocy art. 1 pkt 1 lit. k/ ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 152, poz. 1018), zaś wniosek dotyczy kosztów powstałych w okresie od 23 lutego 1999 r. do 30 czerwca 2002 r., zatem w czasie, kiedy przepis ten nie obowiązywał.
Starosta wniósł o wskazanie Naczelnika jako organu właściwego w sprawie.
Odpowiadając na wniosek Starosty Lubelskiego o rozstrzygnięcie sporu, Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w Lublinie podkreślił, że w obowiązującym stanie prawnym jedyną normą regulującą kwestie zwrotu kosztów związanych z przechowywaniem pojazdów usuniętych z drogi jest art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym i nie ma znaczenia, w jakim okresie koszty te powstały.
Naczelnik wniósł o wskazanie Starosty jako organu właściwego w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pomiędzy Starostą Lubelskim a Naczelnikiem Trzeciego Urzędu Skarbowego w Lublinie powstał negatywny spór kompetencyjny, bowiem żaden z tych organów nie uznaje się za właściwy do rozpoznania wniosku [...] z 16 listopada 2011 r. o przyznanie kosztów za usunięcie z drogi i przechowywanie samochodu marki [...] nr rej. [...].
Podkreślić należy, że wniosek z 16 listopada 2011 r. [...] o zwrot kosztów wpłynął do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Lublinie tego samego dnia, zatem w dacie kiedy obowiązywał art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu: "Koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowań ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dacie wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta". Przepis ten, dodany przez art. 1 pkt 10 lit. k/ ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 152, poz. 1018), dalej, "ustawa zmieniająca", wszedł w życie 4 września 2010 r. Ustawa zmieniająca nie zawiera przepisów intertemporalnych, jeśli idzie o kwestię właściwości organów w przedmiocie zapłaty kosztów, o których mowa w art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym. Brak takich przepisów oznacza, że we wszystkich sprawach, których przedmiotem są koszty określone w ww. przepisie właściwy jest organ w nim wskazany, tj. starosta. Dotyczy to zatem spraw zarówno będących w toku, jak i nowo wszczynanych.
Jak wskazano wyżej, wniosek [...] wpłynął już pod rządami kiedy obowiązywał art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym i do jego załatwienia właściwy był Starosta Lubelski. Organ ten swoją niewłaściwość wywodzi z faktu, iż koszty zostały poniesione w okresie kiedy art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym nie obowiązywał, bowiem od 23 lutego 1999 r. do 30 czerwca 2002 r. Jednak okoliczność ta jest bez znaczenia jeśli idzie o właściwość starosty z tego względu, że jak powiedziano wyżej, ustawa zmieniająca nie zawiera przepisów międzyczasowych, zatem od dnia jej wejścia w życie, tj. od 4 września 2010 r. organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym jest starosta.
Wobec powyższego należało wskazać Starostę Lubelskiego jako organ właściwy i Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).