Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 października 2011 r. Prezydent Miasta Gliwice wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Wrocławia a Prezydentem Miasta Gliwice w sprawie skierowania M. C. do domu pomocy społecznej.
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. M. C. zamieszkały w W. został umieszczony w domu pomocy społecznej dla przewlekle somatycznie chorych.
W dniu 3 lutego 2009 r. opiekun prawny M. C. złożył wniosek o zmianę ww. decyzji i skierowanie do Domu Pomocy Społecznej [...] w W. o profilu dla osób w podeszłym wieku.
Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. skierowano M. C. do Domu Pomocy Społecznej w W. W dniu [...] maja 2011 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu stwierdziło nieważność decyzji kierującej M. C. do Domu Pomocy Społecznej w W. i przekazało sprawę jako organowi właściwemu do jej załatwienia.
W ocenie organu przepis art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej jest unormowaniem szczególnym, mającym zastosowanie w sprawie. Zgodnie z nim kluczową rolę odgrywa miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, ponieważ będzie ono wyznaczało właściwość miejscową organu w pomocy społecznej. Z tego też powodu istotnym jest ustalenie kto jest osobą ubiegającą się o świadczenie. Osobą taką jest ta, która będzie adresatem świadczenia, osobą korzystającą z niego. W przypadku takiego świadczenia jak korzystanie z domu pomocy społecznej osobą ubiegającą się o tę formę pomocy jest ta osoba, która będzie do takiego domu skierowana i będzie w nim przebywała. Oznacza to, że w przypadku osób ubezwłasnowolnionych całkowicie, w zastępstwie których działa opiekun prawny one są adresatami działań podejmowanych przez organy administracji, a tym samym one są również osobami ubiegającymi się o świadczenie, jedynie w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego reprezentowane są przez opiekuna prawnego.
Ponadto przyjęcie w stosunku do osób ubezwłasnowolnionych całkowicie definicji miejsca zamieszkania na podstawie art. 27 k.c. prowadzi do sytuacji, w których gminy miejsca zamieszkania opiekuna prawnego, muszą ponosić koszty udzielanej pomocy osobie, która w żaden sposób z gminą nie jest powiązana.
W piśmie z dnia 23 listopada 2011 r. opiekun prawny całkowicie ubezwłasnowolnionego M. C. pozostawił wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość do uznania Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na wniosek Prezydenta Miasta Gliwice - Prezydent Wrocławia wniósł o umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z dnia [...] września 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję własną z dnia [...] maja 2011 r. stwierdzającą nieważność decyzji o skierowaniu M. C. do Domu Pomocy Społecznej w W. Ponieważ w obrocie prawnym pozostaje decyzja Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2009 r. o skierowaniu całkowicie ubezwłasnowolnionego do Domu Pomocy w W., na obecnym etapie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość jest bezpodstawny.
W piśmie z dnia 8 grudnia 2011 r. opiekun prawny M. C. sprzeciwił się umorzeniu postępowania i wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, uzasadniając swoje stanowisko brakiem zaufania do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
Podkreślić również należy, że w sytuacji gdy organ, do którego wniesiono podanie uzna się za niewłaściwy do załatwienia sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji, wówczas jest obowiązany do niezwłocznego przekazania podania do organu, który w jego ocenie jest właściwy w danej sprawie. Przekazanie podania do innego organu w trybie art. 65 § 1 k.p.a. może nastąpić po wykluczeniu przez organ, do którego wpłynęło podanie, swojej właściwości i po jednoznacznym, opartym na przepisach prawa ustaleniu, iż organem właściwym jest inny organ, do którego przekazuje się sprawę.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek Prezydenta Miasta Gliwice o rozstrzygnięcie sporu o właściwość był przedwczesny, bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2011 r. stwierdzająca nieważność decyzji o skierowaniu M. C. do Domu Pomocy Społecznej w W. została uchylona w dniu [...] września 2011 r. W tej sytuacji w obrocie prawnym nadal pozostaje decyzja Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2009 r.
Powyższe oznacza, że nie zaistniał między wyżej wskazanymi organami spór o właściwość w rozumieniu art. 4 P.p.s.a., a zatem wniosek w tym zakresie złożony przez Prezydenta Miasta Gliwice jest niedopuszczalny.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie całego uiszczonego wpisu sądowego od wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.