Uzasadnienie
Burmistrz Miasta M., reprezentowany przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., pismem z dnia 21 lipca 2023 r. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Starostą Powiatu O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. C. – mieszkańca Domu Pomocy Społecznej w R. – o przeniesienie do innego domu pomocy społecznej, tj. o zmianę decyzji kierującej nr DPS-M/ZM/27/14 z dnia 28 lutego 2014 r., poprzez wskazanie Starosty Powiatu O. jako organu właściwego w sprawie.
W uzasadnieniu powyższego wniosku przedstawiono stan faktyczny sprawy, zgodnie z którym A. C. (dalej: "zainteresowany") na mocy decyzji wydanej z upoważnienia Wojewody [...] przez Dyrektora Wojewódzkiego Zespołu Pomocy Społecznej w [...] nr S/224/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. został umieszczony w Domu Pomocy Społecznej w R. na pobyt stały, zgodnie z ustawą z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, na ówcześnie obowiązujących zasadach. Następnie Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej: "MOPS") w R., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta R., decyzją nr DUO/DPS-8232/115/156/2002 z dnia 25 kwietnia 2002 r. skierował zainteresowanego do Ośrodka dla Niepełnosprawnych w M. na pobyt stały. Powyższa decyzja została zmieniona w części decyzją Starosty [...] nr DPS-M/ZM/27/14 z 28 lutego 2014 r. poprzez skierowanie wyżej wymienionego do Domu Pomocy Społecznej w R. Następnie organ wnioskujący o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazał, iż Dyrektor Domu Pomocy Społecznej w R. pismem z dnia 23 czerwca 2023 r. zwrócił się do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie (dalej: "PCPR") w O. o przeniesienie zainteresowanego do innego ośrodka. Prośba była motywowana tym, że placówka, w której wyżej wymieniony przebywa, nie jest w stanie zapewnić odpowiednich warunków oraz pomocy zgodnie z jego stanem zdrowia. PCPR w O. pismem z dnia 30 czerwca 2023 r. przekazało wniosek wraz z dokumentacją do MOPS w M. w celu rozpatrzenia, jako organowi właściwemu.
Organ wnioskujący nie zgodził się z powyższym stanowiskiem. W tym kontekście powołano się na treść art. 155 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2023 r., poz. 901; dalej: "u.p.s."), zgodnie z którym w stosunku do osób umieszczonych w domu pomocy społecznej na podstawie skierowania wydanego przed dniem 1 stycznia 2004 r., decyzje zmieniające decyzje o odpłatności i o skierowaniu do domu pomocy społecznej wydaje starosta właściwy ze względu na położenie domu.
Zdaniem organu wnioskującego nie ma znaczenia, iż decyzja kierującą do obecnego Domu Pomocy Społecznej w R. została zmieniona przez PCPR w M. [winno być: "Starostę [...]" – uwaga NSA], gdzie strona przebywała od 2002 do 2014 r., bowiem zastosowanie wciąż znajduje powołany art. 155 ust. 3 u.p.s. Zatem skoro zainteresowany został skierowany do domu pomocy społecznej przed dniem 1 stycznia 2004 r. to decyzje zmieniające decyzje o odpłatności i o skierowaniu do domu pomocy społecznej winien wydać starosta właściwy ze względu na położenie domu, czyli w tej sytuacji Starosta Powiatu O..
W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta O. wskazał, że obecnie zainteresowany znajduje się w Domu Pomocy Społecznej w R., co zgodnie z art. 155 ust. 3 u.p.s. wskazuje, że decyzję zmieniającą wydaje starosta właściwy ze względu na położenie domu. Wobec powyższego Starosta O., oświadczył, że uznaje swoją właściwość i wnosi o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie miał charakter negatywnego sporu o właściwość, jednakże w złożonej odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatu O. uznał swoją właściwość do rozpoznania sprawy. Oznacza to, że spór o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta M. a Starostą Powiatu O. nie istnieje, a postępowanie w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.