Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 października 2009 r. Wójt Gminy Kwilcz – Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kwilczu wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość po tym, jak Prezydent Miasta Częstochowy – Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Częstochowie wydał postanowienie o przekazaniu sprawy E. S. o przyznanie zasiłku stałego, opłacenia składki zdrowotnej oraz zasiłku celowego na opłacenie pobytu w Stowarzyszeniu [...] w C., co w rezultacie doprowadziło do wydania przez Wójta Gminy Kwilcz – Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kwilczu decyzji odmownych, uchylonych następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu z sugestią skierowania wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Prezydent Miasta Częstochowy – Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Częstochowie w odpowiedzi na wniosek wskazał, że jest on bezprzedmiotowy, gdyż Prezydent Miasta Częstochowy wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. [...] o przyznaniu E. S. zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej od dnia 1 lipca 2009 r. bezterminowo w wysokości [...] zł. Nie ma wobec tego podstaw do rozstrzygania sporu o właściwość, gdyż spór taki nie istnieje.
W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2010 r. Prezydent Miasta Częstochowy wniósł jednak o rozstrzygnięcie sporu i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, argumentując, że wspomniana decyzja została podjęta jedynie ze względu na dobro podopiecznego, by nie doszło do pozbawienia opieki społecznej osoby potrzebującej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), organy administracji publicznej są obowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Gdy organ, do którego wniesiono podanie, uzna się za niewłaściwy (rzeczowo, miejscowo, instancyjnie) do załatwienia sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji, wówczas jest obowiązany do niezwłocznego przekazania podania do tego organu, który – w jego ocenie – jest właściwy w danej sprawie (art. 65 § 1 kpa).
W myśl art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Może to czynić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy uznają się jednocześnie za właściwe (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny), i pod warunkiem, że jest to sprawa z zakresu administracji publicznej, w której jeden z pozostających w sporze organów jest właściwy.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem.
Mając na uwadze powyższe rozważania i przenosząc je na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że zaistniały pomiędzy Wójtem Gminy Kwilcz a Prezydentem Miasta Częstochowy negatywny spór o właściwość w przedmiocie wniosku E. S. o przyznanie zasiłku stałego, opłacenia składki zdrowotnej oraz zasiłku celowego na opłacenie pobytu w Stowarzyszeniu [...] w C. przestał być aktualny. Ze sprawy wynika bowiem, że Prezydent Miasta Częstochowy wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. [...] o przyznaniu E. S. zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej od dnia 1 lipca 2009 r. bezterminowo w wysokości [...] zł, uznał zatem swą właściwość. Prawidłowość tej decyzji mogła zostać poddana jedynie kontroli instancyjnej, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w tym postępowaniu nie może oceniać jej legalności.
Z kolei sam fakt podjęcia takiej decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2008 r. o sygn. akt II OW 59/08, LEX nr 515638).
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.