Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] września 2018 r. Burmistrz R. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta R. w przedmiocie wskazania organu właściwego do wypłaty świadczenia wychowawczego przyznanego M. W. na dziecko W. W., wskazując Prezydenta Miasta R. jako organ właściwy w sprawie.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Wojewoda Podkarpacki, po rozpatrzeniu wniosku M. W. z dnia [...] lipca 2017 r., decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] przyznał jej prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko W. W. w wysokości [...] zł miesięcznie od dnia [...] lipca 2017 r. do dnia [...] września 2017 r. W dniu [...] maja 2018 r. do organu wpłynęło pismo M. W., w którym poinformowała o zmianie swojego miejsca zamieszkania z miejscowości D. na R. W związku z powyższym, Burmistrz R. postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] uznał się miejscowo za niewłaściwy i przekazał sprawę według właściwości do Prezydenta Miasta R. Zdaniem organu wnioskującego, właściwość miejscową organu ustala się według miejsca zamieszkania strony (art. 21 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "kpa"). Mimo że wypłata świadczenia dotyczy okresu, kiedy Burmistrz R. był organem właściwym miejscowo, to na dzień kiedy powołana wyżej decyzja Wojewody Podkarpackiego wpłynęła do niego i miała być realizowana, organ ten, ze względu na zmianę miejsca zamieszkania M. W., nie był już właściwy w sprawie.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, Prezydent Miasta R. zarzucił, że zarówno w dacie złożenia wniosku przez M. W., tj. w dniu [...] lipca 2017 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego, jak i w dacie wydania decyzji w tym przedmiocie przez Wojewodę Podkarpackiego w dniu [...] kwietnia 2018 r., organem właściwym miejscowo był Burmistrz R. Wskazał ponadto, że spór o właściwość w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "ppsa") powstaje w związku z odmienną oceną zakresu, określonej w przepisach prawa, kompetencji organów administracji publicznej. Sporem takim jest sytuacja, w której między organami zachodzi rozbieżność poglądów co do właściwości do rozpoznania i rozstrzygnięcia konkretnej sprawy administracyjnej tożsamej pod względem podmiotowym, przedmiotowym i przy stosowaniu tej samej podstawy prawnej. W niniejszej sprawie natomiast przedmiotem sporu jest jedynie ustalenie, który organ ma podjąć czynność techniczną, polegającą na wypłacie świadczenia, co oznacza, że niniejszy spór nie dotyczy sprawy administracyjnej rozstrzyganej decyzją administracyjną, a więc nie jest sporem o właściwość w rozumieniu powołanego przepisu.
Z tych przyczyn, Prezydent Miasta R. wniósł o odrzucenie wniosku, ewentualnie o jego oddalenie z uwagi na jego bezzasadność. W przypadku nieuwzględnienia powyższych wniosków, wniósł o wskazanie Burmistrza R. jako organu właściwego w sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami jednostek rządowych. Stosownie natomiast do art. 22 § 1 pkt 1 kpa, spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny.
Do sporu, w rozumieniu art. 4 ppsa, dochodzi w sytuacji, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z nich uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Aby sprawa, w której powstał spór między organami mogła być rozpatrzona przez Sąd w omawianym trybie, musi być indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej, załatwianą w drodze decyzji administracyjnej. Z istoty bowiem sporu o właściwość, o którym mowa w powołanym przepisie wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji prawnej, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwienia przez organ administracji określonej sprawy administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OW 79/05, ONSAiWSA 2006, nr 3, poz. 75).
W przedmiotowej sprawie wniosek Burmistrza R. dotyczy w istocie wskazania organu właściwego do wypłaty świadczenia wychowawczego, które zostało przyznane M. W. na jej dziecko na mocy decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., a zatem, jak słusznie zarzucił w odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta R., dotyczy on ustalenia, który z organów ma podjąć czynność techniczną, polegającą na wypłacie przyznanego już w drodze decyzji administracyjnej świadczenia. Celem więc tego wniosku nie jest potrzeba rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny, który z organów jest właściwy do załatwienia sprawy administracyjnej, tj. do przyznania świadczenia wychowawczego, bowiem takie zostało już przyznane, ale która z gmin zobowiązana jest do poniesienia wydatków związanych z przyznanym już świadczeniem i którą z nich obciążają finansowe konsekwencje związane z realizacją decyzji.
Powyższe oznacza, że przedmiotowy wniosek o rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie wskazania organu właściwego do wypłaty przyznanego już decyzją świadczenia, jest niedopuszczalny, bowiem nie dotyczy on sprawy o ogólnym charakterze administracyjnym, a więc niniejsza sprawa nie stanowi sporu o właściwość co do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy, a zatem nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ppsa, postanowił przedmiotowy wniosek odrzucić. O zwrocie nienależnie pobranego wpisu od wniosku postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.