Postanowienie NSA z 16 lutego 2009 r., I OW 199/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. P. zatytułowanego: "o ustalenie właściwości organów do rozpatrzenia wniosku o ubezpieczenie, złożonego w Urzędzie Gminy w Dywitach w związku z postanowieniem [...]" postanawia:

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Sentencja

odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., [...], po rozpoznaniu wniosku W. P., odmówiło wyłączenia Wójta Gminy Dywity od załatwienia sprawy dotyczącej opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne na zasadach określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia.

Wnioskiem z dnia 14 października 2008 r. W. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie "o ustalenie właściwości organów do rozpatrzenia wniosku o ubezpieczenie, złożonego w Urzędzie Gminy w Dywitach w związku z postanowieniem [...]."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt II SO/Ol 24/08, przekazał wyżej wymieniony wniosek według właściwości do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na wniosek, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie pismem z dnia 16 stycznia 2009 r., wniosło o jego oddalenie, wskazując, że w niniejszej sprawie nie zachodzi spór dotyczący wskazania organu właściwego do rozstrzygnięcia wniosku W. P. o opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne na zasadach określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, a dotychczasowe postępowanie dotyczyło jedynie kwestii wyłączenia od udziału w postępowaniu Wójta Gminy Dywity.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

sądy administracyjne rozstrzygają, stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Wskazany przepis dotyczy sytuacji, gdy między organami administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów co do ich upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Do sporu dochodzi w sytuacji, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z nich uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Aby zatem sprawa, w której powstał między organami spór mogła być rozpatrzona przez Sąd w omawianym trybie, musi być indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej. Z istoty bowiem sporu o właściwość i sporu kompetencyjnego, o których mowa w art. 4 powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji prawnej, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwienia przez organ administracji określonej sprawy administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OW 79/05, ONSAiWSA 2006/3/75).

Zgodnie natomiast z art. 15 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, rozstrzyganie powyższych sporów należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie, to W. P. osobiście złożył wniosek "o ustalenie właściwości organów do rozpatrzenia wniosku o ubezpieczenie, złożonego w Urzędzie Gminy w Dywitach w związku z postanowieniem [...]", w związku z czym stwierdzić należy, że pomiędzy organami nie powstał spór kompetencyjny, ani spór o właściwość w myśl wskazanych wyżej przepisów.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniosek o rozstrzygnięcie sporu złożony przez W. P. za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.