Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. Z. R. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 40/13 ze skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Jak wynika z art. 22 § 3 p.p.s.a., w razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w art. 22 § 1 p.p.s.a., nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania wniosku.
Sprawa ze skargi Z. R. toczy się przed WSA we Wrocławiu. W związku z tym, zgodnie z art. 22 § 1 p.p.s.a., o wyłączeniu sędziów powinien orzekać ten sąd. Jednakże, w związku z faktem, że wniosek o wyłączenie sędziów dotyczy, między innymi, wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA we Wrocławiu nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest wyznaczyć inny sąd.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.